Mike Dowling - Swamp dog blues  ****  (Re-play)

Mike Dowling - Swamp dog blues

Van verslaving geproken!! Ook op het tweede album "Swamp Dog Blues" van Mike Dowling moet ik bekennen dat ik nog steeds onder de indruk ben van deze performer, gitarist, zanger en songwriter; hoewel hij al een indrukwekkende reeks platen heeft gemaakt, solo en met anderen. Hier hoor je Mike Dowling in zijn eentje, en buiten een fantastisch bottleneckgitarist is hij ook een uitstekend fingerpicker, flatpicker en slide gitarist. Bovendien zingt hij zoals je de blues hoort te zingen. Het titelnummer van de plaat, dat door hemzelf werd geschreven is meteen een staaltje van zijn kunnen, want hij doet dat zo dat je het gevoel hebt dat je in een kleine bruine kroeg naar hem zit te luisteren. Dat gevoel heb je wel vaker op deze plaat, zeker als hij zingt en gitaarspeelt. Ouderwets klinkende akoestische blues, maar wel prachtig gespeeld en gezongen. De rauwe rand is overal hoorbaar, zoals dat ook hoort in de blues. En soms heb je het gevoel dat je een oerversie van een nummer hoort terwijl dat niet zo is - als Mike Dowling nummers zingt van Big Bill Broonzy, Mississippi John Hurt of Wynonie Harris denk je dat je een oudere versie van het nummer hoort. Kortom - Mike Dowling speelt pure oerblues. Een bijzondere plaat, omdat hier een vorm van deep blues nieuw leven wordt ingeblazen die al lang door iedereen dood is verklaard. Mike Dowling is dan ook een gouden tip, als het ware. Tim O' Brien schreef over hem : “How can a guy who is so in control, who plays with such a beautiful sound, display such excitement and fire? He plays the living daylights out of the guitar. Good job, Mike.”

 

14 maart 2005

Tracks & Credits

Terug naar Hoofdindex