Michael Bublé - It's time   **

Michael Bublé - It's time

Het muziekgenre, beoefend door artiesten als Norah Jones, Madeleine Peyroux en Jamie Cullum, is een ware hype aan het worden. Dat genre kan ongeveer omschreven worden als een mengeling van easy listening, pop, blues en jazz. Je zou van een ware retro-golf kunnen spreken, omdat de muziek sterk doet denken aan die welke halverwege de vorige eeuw gemaakt werd door grootheden als Frank Sinatra, Nat King Cole, Ray Charles, Ella Fitzgerald en Billie Holiday. Het heeft er alle schijn van dat er in deze tijd van onthaasting een publiek aan het ontstaan is dat de buik meer dan vol heeft van alle Top Of The Pops-, TMF- of MTV-toestanden. Velen plaatsen de jonge Canadees Michael Bublé in dat rijtje, maar daar ben ik het slechts deels mee eens. Met zijn titelloze debuut-cd scoord Bublé zo goed dat hij voor de opvolger It's Time een complete big band als begeleiding kreeg van zijn platenlabel 143 Records. Vol overgave stort hij zich op een repertoire dat al lang voor zijn geboorte grote populariteit kende. Zo haalt hij de stofdoek over nummers als Feeling Good, Quando Quando Quando (met Nelly Furtado), Can't Buy Me Love, The More I See You, Save The Last Dance For Me, Try A Little Tenderness en I've Got You Under My Skin. Kortom, nummers die in hun tijd al als gepolijst bestempeld konden worden en die door moderne productietechnieken nog gladder gestreken zijn. Ideaal voor de verstokte Arrow 90.7 FM luisteraar, maar lang niet van het hoge artistieke gehalte dan het repertoire van eerdergenoemde Jones, Peyroux en Cullum.

 

24 maart 2005

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex