Meredith Fierke - The procession (Waardering Muziekwereld) 8½
Wie ‘The Procession’, de opener en titeltrack van het debuut van Meredith Fierke, hoort, kan niet om PJ Harvey heen. Al wie ontkent dat dit alternatief icoon een grote invloed heeft gehad op Fierke heeft ofwel nog nooit gehoord van PJ Harvey, ofwel is hij of zij potdoof. En kijk, op de MySpace-pagina van Meredith Fierke staat inderdaad als invloed een zekere Polly Jean Harvey vermeld. Vooraleer iedereen deze songschrijfster verkettert als plagiërende muzikante maar meteen duidelijk maken dat ze absoluut geen karaoke-versie is van deze of gene artiest. Meredith Fierke schrijft wel degelijk eigen songs, donker en rauw, overgoten met een alternatief sausje waar zowel fans van Morphine, Leonard Cohen, Johnny Cash, Joni Mitchell, Arcade Fire of Radiohead van kunnen smullen. ‘The Procession’ is een staalkaart geworden van de toch wel eclectische muzieksmaak van deze uit Minneapolis afkomstige dame. Het fijne aan heel deze plaat is dat ze bewijst dat een jongedame met een gitaar niet per definitie een breekbare freule is. ‘The Procession’ is een plaat met ballen, zonder ook maar één keer onnodig agressief uit de hoek te komen. De nummers die de cd bevolken zijn vooral donker, rauw en begeesterend. ‘Make You Real’ is zo een song die je bekruipt en een tijdje blijft nawerken. Binnen het genre van alternatieve folkrock is het eveneens fijn om songs tegen te komen die open staan voor interpretatie. Fierke laat plaats voor eigen invulling, meer dan dat ze een verhaal wil vertellen. Haar songs draaien om de suggestie, wat veel van de acht songs op ‘The Procession’ iets vaag meegeven. Al heeft ze de acht songs helemaal zelf geschreven, voor de opnames heeft ze best wat hulp gekregen van bevriende muzikanten. Voor het betere gitaarwerk tekenden Bobby Klein, Chris Koza en Joe Christensen, het slagwerk werd verzorgd door Luke Anderson. De toetsen zijn dan weer door nog twee andere muzikanten gespeeld. Zo veel verschillende personen zorgen ook voor evenveel verschillende accenten, wat de plaat alleen maar ten goed is gekomen. Spijtig genoeg duurt ‘The Procession’ nog geen half uur, wat toch eerder aan de korte kant is. Blijft de vraag of Meredith Fierke met dit debuut een groot publiek zal bereiken. Ik denk het niet, maar ik ben er ook zeker van dat dit nooit de bedoeling is geweest. Benieuwd hoe het deze dame verder zal vergaan.
(Lewis)
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 15 augustus 2009
|
|