Megafaun - Gather, form & fly (Waardering Muziekwereld) 7
Terwijl Justin Vernon alias Bon Iver zich terugtrok in een hutje in het koude Wisconsin om eruit te komen met het ticket naar wereldroem geheten For Emma, Forever Ago, bleven zijn maatjes van Megafaun achter in North-Carolina om verder te werken aan hun eigen variant van het Americana-idioom. Het baardige drietal laat zich duidelijk door de ‘down home’- esthetiek van The Band ten tijde van de eerste twee albums inspireren. In de woordspelige bandnaam zitten zowel de zelfbewuste als de ingetogen kant van Megafauns muziek opgesloten. Met hun combinatie van technisch perfecte samenzang en rafelige indierandjes begeven de mannen zich op hetzelfde terrein als Fleet Foxes, al wordt dat niveau nergens gehaald. Maar tussen Fleet Foxes en rotzooi zitten veel gradaties, en per saldo krijgt Megafaun ruim voldoende tot goed op het rapport. De eerste helft van het album maakt indruk met elegante, fraai uitgevoerde composities als Kaufman’s Ballad en The Fade. Helaas kan men dat niveau niet tot het einde toe handhaven. Een pijnlijke misser als het irritant doordrenzende Gun wordt gelukkig op de valreep gecompenseerd door het piekfijne slotnummer Tides. MATTHIJS LINNEMANN
Bron: www.oor.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 23 december 2009
|
|