Matthew Sweet - Sunshine lies (Waardering Muziekwereld) 6½
Opvallend. Matthew Sweets Sunshine Lies begint met de woorden ‘time machine, let me into the future, ready to forget the past.’ Bij deze tekst hoort natuurlijk überhippe elektronische toekomstmuziek en passen niet de retroklanken waar Time Machine van voorzien is. Het verleden, vooral de jaren zestig, valt evenwel ook niet te verloochenen als je luistert naar de rest van dit tiende studioalbum van Sweet. Hij is een Amerikaanse popmuzikant die in het vorige decennium naam maakte met puike (power)pop à la The Beatles, R.E.M en The dB’s, maar inmiddels aanzienlijk minder faam geniet. Sunshine Lies staat vol met ouderwetse (psychedelische) gitaarpop en dito gitaarrock en haalt maar net een voldoende. Room To Rock bijvoorbeeld mist charisma en Sweet manifesteert zich in dit plichtmatige gitaarrockertje als een ongeïnspireerde Tom Petty. Tot de betere songs van Sunshine Lies behoren Byrdgirl en het titelnummer. Het eerste had, net als Around You Now, inderdaad uit de koker van Byrds-voorganger Roger McGuinn kunnen komen en het tweede mixt The Beatles en de Beach Boys. Het was al eerder duidelijk: Sweet kent zijn klassieken. Maar op het nogal irrelevante Sunshine Lies weet hij aan zijn invloeden te weinig een echt goede draai te geven. RENÉ MEGENS
Bron: www.oor.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 23 november 2008