Martha Wainwright - Martha Wainwright ****˝

Martha Wainwright - Martha Wainwright

Martha Wainwright! Na verschillende keren als voorprogramma van Rufus opgetreden te hebben en op hebben mogen komen draven voor zijn cd heeft ze nu haar eigen muzikale statement neergezet met dit prachtige debuutalbum. Zij is de jongere zus van Rufus en dus de dochter van Loudon Wainwright III en Kate McGarrigle. Net als haar broer erfelijk belast met zeer muzikale genen. Martha tapt uit een ander vaatje dan Rufus. Waar Rufus kiest voor een barokke instrumentatie van zijn songs, en hij vooral excelleert in móói zingen, daar slaat Martha een andere weg in: de instrumentatie van de songs is meer alt-country, de arrangementen zijn soberder dan bij broer Rufus, en Martha zingt niet alleen mooi, het is vooral het emotionele bereik van haar stem dat zeer indrukwekkend is. Daarmee zit ze het meest in het straatje van Cat Power en Tanya Donelly. Je kunt het ook omschrijven als folkrock met messcherpe ballads. Van de opgewekte up-tempo popliedjes als het meeslepende "G.P.T.", "When The Day is Short" en "The Maker", die overigens met behulp van broer Rufus een harmonieus hoogstandje wordt, tot de traditionelere ballad "Wither Must I Wander" zoekt Martha welbedacht en overwogen het uiterste van haar kunnen op. Van lieftallig en ingetogen tot woedend en grenzend aan hysterie, Martha deelt de ene na de andere vocale knock out uit. De sterke teksten winnen daarmee aan diepgang, de songs krijgen een onweerstaanbare zeggingskracht, zoals die bijzonder sterke songs als "Far Away", "Factory", "Ball & Chain", "This Life", "When The Day Is Short", "TV Show" en "The Maker" zo ongelooflijk verslavend maken. Ook haar gevoelens laat ze op de vrije loop maar komen wel verpakt in fraaie poëtische bewoordingen. Wainwright is gewoon een vrouw zoals een vrouw moet zijn. Bij vlagen kwetsbaar, verlangend naar dat beetje liefde van een man, hoewel ze weet dat die mannen ook best zonder haar kunnen. Fenomenaal is het centrale nummer "Bloody Mother Fucking Asshole" over haar vader. Beginnend als een klein akoestisch gitaarnummer, drijft Loudon zijn dochter naar de diepste krochten van haar ziel en schreeuwt ze jaren van frustratie van zich af. Zoals elk woord van Martha raak is. Elk zinnetje, elke stembuiging, je voelt haar. Behalve de standaard bandbezetting komen er ook violen, veel piano, saxofoon en wat vernuftige trucage aan te pas. Zo blijft er altijd wat nieuws te horen op haar stijlvolle debuut. De muzikale begeleiding is dan ook buitengewoon gepast en op maat gemaakt voor haar, en net als de rest van die familie heeft ze ook nog eens het talent voor het schrijven van prachtige songs. Kortweg: De af en toe lichthese stem van Martha grijpt je bij de keel, terwijl haar manier van zingen ronduit opmerkelijk is. Ze trekt zinnen in elkaar door, verandert de melodie eigenhandig met haar stem en kan zowel verleiden, hunkeren, treuren en boos zijn. Maar ook echt treurig, maar wij zeker niet want dit is een droomdebuut.

Bron: www.rootstime.be    November 2005

 

22 januari 2006

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex