Mark Lemhouse - The great American yard sale  (Waardering Muziekwereld) ****

Mark Lemhouse - The great American yardsale

Zijn debuut “Big Lonesome Radio” werd in blueskringen danig gesmaakt, dat Mark Lemhouse gelijk al een paar nominaties voor de prestigieuze WC Handy Awards in de wacht sleepte. Wij zullen dan ook wel lang niet de enigen geweest zijn die dachten dat hij het zeer moeilijk zou gaan krijgen om dat werkstuk nog te overtreffen. Maar dat was buiten de waard gerekend. “The Great American Yard Sale”, zijn nieuwste, overtreft echt onze stoutste verwachtingen. Gewapend met een heel arsenaal aan snaarinstrumenten en een stem uit de duizend verkent Lemhouse op die “moeilijke tweede” het grensgebied tussen blues, country, Americana en old-time music. Opener “Scarlet” is mede door een vette resonator nog blues van het kaliber waarvoor Sonny Landreth en recent nog John Hiatt niet zouden terugdeinzen. Maar vanaf dan speelt Lemhouse vrijwel voortdurend met een veelheid aan stijlen. Het ingetogen “Paper Sack” lijkt zo tegelijkertijd iets te hebben met zowel jazz als blues, maar wordt door twangy gitaarinterventies en een accordeonbijdrage van Scott Bomar ook een aardig eindje richting country geduwd. “I’m Worried” is een akoestisch bluesje met hoog Americana-gehalte, “Leroy Feller’s Blues” is in weerwil van zijn titel gewoon een countryrockertje, “Never Me” is door een banjo aangejaagde old-timey blues, de traditional “Cluck Old Hen” opnieuw zo’n aan Landreth herinnerende lap gitaargeweld, “Salem” een ingetogen ballade met naast gevoelig akoestisch gitaarwerk van Lemhouse zelf ook een zacht huilende lap steel en een cello, “Nothin’ In The World Can Stop Me Worryin’ ‘bout That Girl” lonkt richting delta blues, “The Unofficial Ballad of Story Musgrave” is trad country op z’n Hanks, “The Queen of Easy Street” profiteert al rockend weer van een venijnige pot resonator, “Hazy” is gezegend met wat wij graag dat typische, geheel vrijblijvende back porch-gevoel noemen en het afsluitende “You’re a Bastard” is een spetterende lap country, waarvoor zowel de oude Williams als wijlen Johnny Cash zich niet zouden hebben geschaamd. What can we say? Indrukwekkend gewoon!

 

Bron: www.crlaltcountry.be

Waardering: ****

Gepubliceerd op Muziekwereld: 14 mei 2006

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex