Marjorie Fair - Self help serenade
**½

Gedesillusioneerd door zijn ervaringen in een alternatieve rockband nam zanger Evan (achternaam onbekend) zijn toevlucht tot het circuit van koffiehuizen en kleine clubs in Los Angeles, om daar zijn persoonlijke, akoestische liedjes voor het voetlicht te brengen. Langzaam verzamelde hij een clubje gelijkgestemde muzikanten om zich heen, waarna de muziek zich, zonder enige druk van buitenaf, ontwikkelde tot een geheel eigen vorm van licht etherische rock. Zo luidt althans het officiële persverhaal. Platenmaatschappij Capitol heeft zich bij het tekenen van Marjorie Fair ongetwijfeld laten leiden door een meer pragmatische beweegreden. Door de intieme zang, gedragen tempo's en akoestische gitaren klinkt Marjorie Fair namelijk als het Amerikaanse equivalent van Coldplay, één van de weinige Engelse bands die de laatste jaren wist door te breken in de Verenigde Staten. Hoewel Self Help Serenade een aantal sterke momenten kent, heeft de muziek over de hele linie niet dezelfde impact als die van hun Britse broertjes. Ondanks een handvol sterke liedjes blijft Marjorie Fair steken in de middenmoot.
25 september 2004
Terug naar Hoofdindex