Marillion - Marbles ****  

De cd Marbles van de Engelse band Marillion is de helft van een dubbelalbum. Het complete album is slechts per post of mail te bestellen en niet in de winkel te koop. 'Dit', zo verklaart Marillion, 'omdat de muziekindustrie liever geen dubbelalbums verkoopt'. Dat deze alternatieve verkoop- en marketingtechnieken werken, blijkt uit de hitnotering van de eerste single You're Gone, waarvoor de Nederlandse fanbasis via internet gemobiliseerd was om de cd op een bepaalde dag te kopen. Muzikaal houden de lievelingen van de internationale progrockscene nog steeds van aanpakken. Na de ouderwets lange opener The Invisible Man (ruim dertien minuten) volgen tien minutieus uitgewerkte composities, met het ongebruikelijke onderwerp 'knikkers' (Marbles) als rode draad. Zo leren we dat knikkers zorgen voor 'admiration and fame' en dat je er beter niet mee kan tennissen vlakbij een glazen kas. Eén van de nummers die nog aan het oudere Marillion (Hogarth-periode) doet denken is Don’t Hurt Yourself, een erg prettig in het gehoor liggend nummer, maar ook binnen de andere stukken is te horen dat het om Marillion gaat. Denk echter geenszins dat het een herhalingsoefening betreft, Marillion heeft zich bij elke plaat zo ongeveer opnieuw uitgevonden. Invloeden van allerlei aard verijken het eigen geluid en zo vinden we Beatles-esque arrangementen in Drilling Holes dat me ergens doet denken aan ELO. En fraaiere bezwering als in Angelina vind je haast niet. Hogarths lamenterende zang heeft sowieso een hoofdrol net als Mark Kelly’s toetsen die niet een virtuoze leadpartij neerzet maar onmisbaar is in de ondersteuning en een groot aandeel heeft in het resultaat. Een resultaat dat staat en wel erg duidelijk maakt dat het onterecht is dat Marillion tegenwoordig niet meer zo groot is.

15 juni 2004

Tracks en Credits