Maria Taylor - 11:11 ****

Maria Taylor - 11:11

Dit is het solo-debuut van Maria Taylor, maar zij is voor mij geen onbekende. Maria Taylor was namelijk eerder te horen op cd's van onder andere Crooked Fingers, Now It's Overhead, Bright Eyes en zelfs Moby (en tekent voor één van de hoogtepunten op 18), maar de meeste indruk maakte ze toch samen met Orenda Fink als het duo Azure Ray. Azure Ray staat sinds het prachtige Hold On Love uit 2003 kennelijk op een laag pitje, want onlangs lag Maria Taylor's solodebuut 11:11 in de winkel. Een solodebuut om te koesteren, want 11:11 is een prachtige cd. Een album dat zich laat inspireren door klassieke singer-songwriter cd's uit het verleden als Carole King's Tapestry, Laura Nyro's Gonna Take A Miracle en het titelloze debuut van Rickie Lee Jones. Muziek die we zonder meer mee zouden nemen naar een onbewoond eiland, dus vergelijken met deze klassiekers doe ik niet zomaar. Met name in de wat meer ingetogen folky songs is duidelijk waar Maria Taylor de mosterd haalt, maar gelukkig vertolkt ze haar mooie liedjes op zeer eigentijdse en eigenzinnige wijze. Maria Taylor flirt op 11:11 met akoestische folk, dromerige elektropop en alles er tussenin. Het resultaat klinkt altijd spannend, maar ligt tegelijkertijd erg lekker in het gehoor. Bijgestaan door flink wat muzikale vrienden uit de Omaha-scene bewijst Maria Taylor dat ze ook zonder Orenda Fink een uitstekende cd kan maken. Een cd die in eerste instantie misschien wat al te vrijblijvend voortkabbelt, maar die al snel begint te groeien. Na een week of vier is de groei er voor mij nog niet uit, maar is 11:11 niettemin uitgegroeid tot één van onze favoriete cd's van het moment. Een aanrader voor iedere liefhebber van vrouwelijke singer-songwriters uit het verleden, het heden en de toekomst.

 

29 juli 2005

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex