Mamie Minch - Razorburn blues (Waardering Muziekwereld) 9
Je moet het maar durven en ook
kunnen om tegen alle moderne trends in te kiezen voor de bluessound zoals die
bijna een eeuw geleden door Bessie Smith, Memphis Minnie of Reverend Gary Davis
in het leven werd geroepen. Mamie Minch uit Brooklyn, geen Mamie zoals haar naam
kan veronderstellen, maar een prille twintiger vond nochtans in die muziek haar
expressievorm. Zowel haar gitaarspel als de wijze van zingen appelleren aan die
periode dat je zonder elektronische hulpmiddelen het maximum aan gevoelens kon
oproepen. Minch omvormt oud vinylmateriaal en traditionals tot iets eigens,
alsof zij nooit anders gedaan heeft. Ooit was zij nochtans één van de Roulette
Sisters, een kwartet dat zich in het spoor van de Andrew Sisters bekwaamde in
een repertoire bestaande uit country, blues en harmoniezang en daarmee succes
oogstte. Nadien trok zij nog een tijdje door Europa met een quasi anarchistisch
straatbandje om vervolgens in New York City als busker meer de solotoer op te
gaan. Het laatste jaar koos zij echter resoluut voor de oude blues, die a.h.w.
een tweede natuur voor haar werd en waarmee zij in clubs en op diverse podia de
nieuwe bluesrevelatie werd. Haar podiumervaring schemert door in deze elf songs,
waarvan zij er vijf zelf schreef en anderen herbewerkte. Je kan ietwat
oneerbiedig de bedenking maken waar zo’n jong wicht de maturiteit vandaan haalt
om met haar Duolian gitaar of jaren 1937 National Resonator covers te brengen
van o.m. Skip James, maar haar retro-sound doet nergens gekunsteld aan. Mogelijk
dat haar vader daar voor iets tussen zit, want met zijn fingerpicking gitaarspel
op zijn Martin gaf hij haar het voorbeeld en leerde hij haar o.m. Misissippi
John Hurt waarderen. Daarnaast blijkt Minch een natuurtalent, want iemand die zo
gevoelvol ‘Fortified Wine Widow’ weet te brengen mag je inschatten als een
raspaardje. De viola en achtergrondzang van Karen Waltuch geven aan deze song de
weemoed van een oeroude ballade. Met ‘Cake When I’m Hungry’ toont Mamie zich ook
een originele songschrijver, waardoor je je afvraagt of zij soms ergens college
gelopen heeft bij Son House in een andere tijd- of ruimtezone. Bassist Andy
Cotton, die samen met Mamie deze Cd producete, begeleidt haar op enkele songs.
Dit debuutalbum werd opgenomen in Brooklyn in 2007, maar dit had zich net zo
goed kunnen situeren in 1935 in Memphis of Grafton, al maken de accordeon, de
lapsteel en de viola de sound iets moderner. Maar het blijft authentieke
folk/blues van het puurste soort.
Marcie
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 28 februari 2009
|
|