Malcolm Holcombe - Gamblin' house (Waardering Muziekwereld) 8
Na eerste
beluistering van Gamblin’ House was voor mij duidelijk, Holcombe stevent aan op
een regelrechte erkenning, voor zover deze al niet onderkend was door de
muziekliefhebber. Deze eigenzinnige figuur werd in de februari uitgave van NO
DEPRESSION zorgvuldig uitvergroot in een vakkundige geschreven Appalachian Ghost
Story door Peter Cooper (kwam zelf eind vorig jaar met het knappe singer
songwriter’s album Cautionary Tales). Vorig jaar werd in Nederland verlaat
gereleased Not Forgotton, welke door een bescheiden tour werd ondersteund. Eind
vorig jaar verscheen al de eerste uitstekende voorbode van dit brandnieuwe
product in de vorm van een 5 song EP Wager, en binnenkort staat hij op Blue
Highways. Het Amerikaanse blad Rolling Stone had Malcolm Holcombe jaren geleden
al getipt met zijn 100 Lies. Ondertussen zijn we dus een aantal albums verder,
en Holcombe’s talent is alleen maar gegroeid. Evenals zijn complete performance,
hij trekt werkelijk het uiterste uit zichzelf. Gamblin’ House is een verdomd
verzorgd pakket vol groezeligheid maar bevat een aantal van de mooiste songs uit
zijn carriere wat mij betreft. Evelyn (waarvan al een uitgeklede versie op Wager
stond) bruist van de energie, terwijl Blue Flame juist een ontwapenend stuk rust
biedt, voorzien van uitmuntend viool en cello begeleiding door Chris Carmichael.
Malcolm Holcombe heeft een lange weg afgelegd, waarbij gebrek aan juiste keuzes
veel hebben bijgedragen. Deze artiest is geen marketing instrument, maar iemand
die zich laat leiden door gevoel en impuls, kortom een verademing.
http://www.malcolmholcombe.com/
Gepub;iceerd op Muziekwereld: 23 augustus 2008