Lyle Lovett - It's not big, it's large    (Waardering Muziekwereld) ****

Lyle Lovett - It's not big, ti's large

Wat, gaat Lyle Lovett op de swing-jazztoer? Ik dacht het warempel toen hij met zijn large band het eerste nummer inzette, Tickle Toe, een instrumentale cover van Lester Young. Een eenmalig kunstje, zo blijkt. Wat er meteen op volgt is gospelblues, I Will Rise Up/Ainīt No More Cane met wederom een groots bandgeluid, en plakkerige soulblues met folkinvloeden (All Downhill). Large wordt kennelijk bedoeld in de zin van breed, want dat is het repertoire met wisselend jazz, country, strakke folkrock, bluegrass, gospel en Texaanse countryblues. Lovett, die de rest van de nummers zelf schreef, is geen superieur zanger, maar hij weet te verdoezelen door een beetje te spelen met zijn stem. Verder wordt het minpuntje verbleekt door de muzikale klasse van zijn begeleidingsband. Daarom, ik noem enkele muzikanten: Viktor Krauss (bas), Stuart Duncan (viool), Paul Franklin (steelgitaar), Matt Rollings (toetsen) en Mitch Watkins en Dean Parks (gitaar). Vriend Guy Clark kruipt naast hem achter de microfoon op South Texas Girl. En zijn andere vrienden die er niet bij zijn - Lovett toerde een tijdje met John Hiatt, Joe Ely (en Clark) - die worden net als Clark genaamnoemd op het eerder gememoreerde reisliedje All Downhill. Variatie, muzikale klasse en goede liedjes (highlight, het akoestisch vuurwerk van Up In Indiana) maken vier jaar wachten de moeite waard. Lyle Lovett is net als die andere Texanen. Ze hoeven muziek niet meer opnieuw uit te vinden want ze weten; hoe ouder hoe beter wat we doen. (Bart Ebisch)

Bron: www.hanx.net

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 6 november 2007

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex