Lucinda Williams - Little honey (Waardering Muziekwereld) 8
Lucinda Williams heeft me live en op plaat nog nooit teleurgesteld! En met haar nieuwste album "Little Honey" gaat dit zeker niet veranderen, want mijn eerste evaluatie klinkt behoorlijk positief. In 1998 maakte Lucinda diepe indruk met haar meesterwerk "Car Wheels On A Gravel Road", en vervolgens heeft ze een rij sterke platen afgeleverd. Na het melancholieke "West" (2007), waarop verlies (het overlijden van haar moeder, het stuklopen van een relatie) het thema was, en waarop ze duidelijk meer de traditionele, vaak diepdroeve country- en Americanawegen bewandelde is het meer opgewekte "Little Honey" iets steviger en bij momenten meer rootsy. Die afwisseling tussen de "ruige" blues met de meer ballad achtige blues en country werkt wat mij betreft erg goed op deze plaat. Meer nog, op haar 55e bezit Williams meer lef en sex appeal dan menige jonge vrouw van amper de helft van haar jaren. Op "Little Honey" refereert ze voortdurend aan de nieuwe liefde die haar leven is binnengegleden. Ze heeft inderdaad de liefde gevonden bij haar manager en producer Tom Overby. Al in het slippende openingsnummer "Real love" giert ze fataal de bocht uit in een ode aan een man, een vrouw en een vette gitaar, ronduit adembenemend hoe dit nummer gelijk uit je speakers knalt. In de titeltrack, "Honey Bee", neemt ze geen blad voor de mond getuige de uitdagende "Now I’ve got your honey/all over my tummy!". Naast deze liefdes thema’s behandeld Lucinda ook andere thema’s zoals in "Little Rock Star" waar onze cowgirl zich ontfermt over artiesten die niet met hun plotseling vergaarde roem kunnen omgaan. Allemaal redelijk up-tempo en bluesy nummers waarmee ze deze plaat opent en steeds ondersteund door het heerlijk smerige gitaarspel van Doug Pettibone. Halfweg in het honkytonk-duet "Jailhouse Tears" doet ze echter te hard haar best om gastvocalist Elvis Costello de cel uit te knokken in plaats van hem te binden. Andere gastbijdragen zijn er van Matthew Sweet en Susana Hoffs die de meeste achtergrondvocalen voor hun rekening nemen. Er mag ook een eervolle vermelding gemaakt worden voor de 80 plusser, Charlie Louvin die samen met Jim Lauderdale de gastvocalen waarnemen in de countrysong "Well Well Well". Bovendien verzamelde onze heldin een bijzonder straffe band rond zich. Leden van ondermeer Eels en The Bangles nemen de muzikale partijen voor hun rekening. Op de tweede helft van de plaat gaat het tempo omlaag. Door de combinatie van Williams' lijzige southern drawl en het lage tempo wordt het dan minder toegankelijk, al zijn "If Wishes Were Horses", "Knowing" en "Heaven Blues" prachtige verstilde ballads. "Little Honey" heeft overeenkomsten met Lucinda’s hogervernoemde album "Car Wheels On A Gravel Road”. Ook in andere opzichten is het minstens even sterk. Er is veel afwisseling en toch blijft het een geheel met de nadruk op rustige country/blues met af en toe een lekker ruig uitstapje zoals in het afsluitende nummer, de AC/DC-cover "Long Way To The Top", waar Williams en consorten weer lekker vuil uithalen en wij hopen dat ze daar, aan die top, nog lang mag vertoeven.
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 2 november 2008