Linda Ronstadt - Canciones de mi padre *****  (Re-play)

Linda Ronstadt - Canciones de mi padre

Linda Ronstadt heeft woord gehouden. Ettelijke jaren geleden liet zij zich tijdens een interview ontvallen dat ze van plan was om een album te maken met traditionele Mexicaanse volksliedjes, die ze bovendien in hun oorspronkelijke Spaanstalige vorm zou zingen. Destijds werkte Linda met de inmiddels overleden dirigent Nelson Riddle, wiens orkestraties voor met name Frank Sinatra legendarisch mogen heten, aan de trologie Whatís New-Lush Life-For Sentimental Reasons. Dat project pakte commercieel gezien onverwacht goed uit, hoewel het gros van de kenners haar vertolkingen van de Amerikaanse torch songs uit de eerste helft van deze eeuw maar beneden alle kritiek vond. La Ronstadt kon de klassiekers van onder meer Lorenz Hart * Richard Rogers, Hoagy Carmichael en Ira & George Gershwin inderdaad slechts ternauwernood aan, hetgeen nog niet wegnam dat ze van jongs af vertrouwd was met het genre. Haar vader liet haar echter niet alleen naar dat soort repertoire luisteren, daarnaast leerde hij zijn dochter en zonen Mike en Pete ook allerlei rancheras, corridos en huapangos zingen. Vandaar dat de 15e soloplaat van La Ronstadt, waarop trouwens ook haar twee broers en een jonger nichtje van de partij zijn, de titel Canciones De Mi Padre draagt, al is indirect niet minder sprake van een hommage aan haar Mexicaanse grootvader. Hoezeer zij en producer Peter Asher de authenticiteit hebben nagestreefd, blijkt wel uit de lijst van de medewerkenden, die bijna uitsluitend Spaanse namen bevat. De toelichtingen bij de 13 liedjes, waarvan voor een beter begrip de Engelse vertaling is bijgevoegd, wijzen er eveneens op dat men zich consciŽntieus heeft voorbereid. Het resultaat blijft dan ook niet steken in edelkitsch, voor zover zich dat laat beoordelen door mij als buitenstaander met een beperkte kennis van de materie. In ieder geval presteert Linda Rindstadt het om accentloos Spaans te zingen, zonder daarbij de vereiste vocale acrobatiek uit het oog te verliezen. Het uit diverse orkesten samengestelde mariachi, compleet met violisten, trompettisten en harpist, komt niet minder stijlvast over. Dat het geluid dankzij de moderne opnametechniek werkelijk onverbeterlijk mag worden genoemd, lijkt haast onnodig om te vermelden, ware het niet dat zulke muziek nog nooit zo kristalhelder is weergegeven. Minstens even onwaarschijnlijk doet Ronstadt zelf aan, in die zin dat ze de neiging naar belcanto als vanouds niet helemaal heeft kunnen weerstaan. Al met al klinkt Canciones De Mi Padre gewoon te mooi om waar te zijn.

 

30 januari 1988

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex