In
de week dat Echo verschijnt staat The X Factor, de immens populaire Britse
talentenshow die Leona Lewis in 2006 op haar naam wist te schrijven, weer volop
in de belangstelling. Niemand
minder dan Sting kritiseerde het programma dat hij ‘cynisch’ en ‘absurd’ noemde:
‘I am sorry but none of those kids is going to go anywhere, and I say that
sadly.’ Leona Lewis is de uitzondering op de
regel dat we van de winnaar van talentenjachten op tv nooit meer iets vernemen.
Haar eerste album, Spirit uit 2008, ging de geschiedenis in als het best
verkochte debuut aller tijden. Toch moet ook bij Lewis de vraag gesteld worden
of ze nu werkelijk iets toevoegt aan haar voorbeelden. De vocale strapatsen in
de stijl van Mariah Carey en Whitney Houston, waarmee ze jury en
televisiekijkers wist te imponeren, hebben ook op haar tweede album Echo de
overhand. Tegelijk komt ze nergens ook maar in de buurt van een eigen geluid. En
dat is toch een voorwaarde voor een carrière met een wat langere adem. Vraag
maar aan Sting. (MS)
In
de week dat Echo verschijnt staat The X Factor, de immens populaire Britse
talentenshow die Leona Lewis in 2006 op haar naam wist te schrijven, weer volop
in de belangstelling. Niemand
minder dan Sting kritiseerde het programma dat hij ‘cynisch’ en ‘absurd’ noemde:
‘I am sorry but none of those kids is going to go anywhere, and I say that
sadly.’ Leona Lewis is de uitzondering op de
regel dat we van de winnaar van talentenjachten op tv nooit meer iets vernemen.
Haar eerste album, Spirit uit 2008, ging de geschiedenis in als het best
verkochte debuut aller tijden. Toch moet ook bij Lewis de vraag gesteld worden
of ze nu werkelijk iets toevoegt aan haar voorbeelden. De vocale strapatsen in
de stijl van Mariah Carey en Whitney Houston, waarmee ze jury en
televisiekijkers wist te imponeren, hebben ook op haar tweede album Echo de
overhand. Tegelijk komt ze nergens ook maar in de buurt van een eigen geluid. En
dat is toch een voorwaarde voor een carrière met een wat langere adem. Vraag
maar aan Sting. (MS)