Leki - Multiplicity (Waardering Muziekwereld) 7
Hoogst
waarschijnlijk zal Leki de komende weken ‘de radiostations onveilig maken’ met
haar nieuwste single ‘Baby’, om het even met een onvervangbaar Vlaams cliché uit
te drukken. Het nummer is samen met andere singles als ‘U & I’ en ‘Over The
Rainbow’ te beluisteren op haar nieuwe album ‘Multiplicity’. Tijdens een eerste
beluistering hoor je meteen dat er werk is ingestoken. Of toch tenminste in de
afwerking van het geheel, want aan de fundering scheelt toch het één en het
ander.
Om het in enkele woorden te omschrijven: ‘old news, new package’. Wie een geheel
nieuw geluid verwacht uit de Vlaamse R&B-wereld, of een plaat met pit die de
ziel van deze zangeres blootlegt, moet ik je teleurstellen. Natuurlijk hebben we
niets tegen een pittig nummer waar het sex-appeal van afdruipt, zoals het
ultrageile ‘Candy’. Maar dat bijna de helft van het album volstaat met pogingen
om dezelfde emotie op te roepen, is toch wel wat overdreven. Zo zijn ‘DJ’, ‘Get
it on’ en ‘Near me’ maar flauwe samenstellingen van dreunerige bassen,
tweedehands synthesisersamples en teksten die evenveel inhoud bevatten als een
aflevering van de Pfaffs. Een muzikaal orgasme dat Leki hier tracht te
veroorzaken zal bij menig luisteraar dan ook waarschijnlijk eerder in een
afknapper uitmonden.
Maar laten we het even over de goeie kanten van het album hebben. De nummers die
uitgebracht zijn als single, zijn hun plaatsje in de Vlaamse hitlijsten wel meer
dan waard. ‘Over the rainbow’ zal enkel onbekend zijn voor diegenen die nu op de
Graspop Metal Meeting staan te headbangen, en misschien enkele radioloze
grootmoeders. Het hoge ‘Natasha Bedingfield’-gehalte van de tekst heeft zijn
populariteit zeker geen kwaad gedaan. ‘Baby’, met zijn romig rijmende strofes en
catchy refrein steekt de loef af met een hoog Kylie-gehalte, waarna ‘Candy’ het
roer overneemt, en het oestrogenengehalte doet overlopen. ‘They don’t know’,
niet te verwarren met die andere Vlaamse hit, bevat een niet zo verborgen
ontlening uit het repertoire van ‘The Cure’, al is het tekstueel eerder een
vertaald K3-nummertje.
Na het welgeslaagde ‘U & I’, willen we Leki’s poging om reggae tot leven te
wekken in ‘Quality time’ best door de vingers zien. Maar onze vergevingsgezinde
bui is over na ‘DJ’, een ballenloze opeensomming van lage frequenties en stoer
namaak-Engels. Wat we hebben onthouden van ‘Multiplicity’: Stoere Engelse
teksten maken nog geen goed nummer, en leuke melodietjes en ritmes zijn geen
vertrekpunt om een album te creëren.
Bron: http://www.thetopofmusic.be/recensies/lezen.php?id=8235
Gepubliceerd op Muziekwereld: 16 december 2008