Ladyhawke - Ladyhawke (Waardering Muziekwereld) 7½
Pip Brown alias Ladyhawke is een product van de jaren tachtig en dat zullen we weten. De van oorsprong Nieuw-Zeelandse zangeres, die thans in Londen woont, graait gretig in de bak met eighties-invloeden. Ze doet daarbij geen moeite om kaf en koren te scheiden en vist samen met enkele krenten een flinke lading pap mee. Zo horen we op haar debuutalbum onder meer vlagen van – schrik niet – Cyndi Lauper, Kylie Minogue, Taylor Dayne en The Bangles. Je zou niet denken dat de wereld daarop zit te wachten, maar Ladyhawke komt er zowaar mee weg. Sterker nog, van Wellington tot Londen krijgt haar naamloze debuutalbum vier- en vijfsterrenrecensies, waarbij de superlatieven over elkaar heen buitelen als rugbyspelers. Ladyhawke heeft een voorliefde voor synths en simpele drums en voegt daar af en toe een jengelend gitaartje aan toe. Zulks zagen we eerder bij haar bijna-naamgenoten van Ladytron, maar Ladyhawke houdt het een stuk eenvoudiger. Dit komt de toegankelijkheid ten goede en de muziek is daarom uitermate geschikt voor een groot publiek. De sound is herkenbaar en catchy nummers als Dusk Till Dawn en Paris Is Burning zing je zonder veel moeite mee. Een aardig koppie doet de rest. Het is echter de vraag hoe lang dit leuk blijft. Browns zwoele, geile zangstem is tegelijkertijd erg vlak en haar teksten zijn zo leeg als de buurtcafé’s sinds het rookverbod. Zodra de nieuwigheid eraf is, blijft er weinig meer over dan een ordinaire popplaat. Als tussendoortje is dit debuut goed te pruimen, maar het komt niet in de buurt van de status van instant klassieker die het door sommige collega’s wordt toegedicht. KLAAS KNOOIHUIZEN
Bron: www.oor.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 21februari 2009
|
|