Kitaro - Ancient ****Ĺ    

Dit is al niet meer het laatste album van de grote meester want er moet inmiddels al weer een recenter (dubbel) album uit zijn met de titel "An Ancient Journey". Het schijnt een soort vervolg te zijn op "Ancient" dat geschreven werd als achtergrondmuziek voor een documentaire-serie over oude oosterse culturen. Het is dus zo met Kitaro dat als je even niet oplet er alweer een nieuwe uit is want zijn produktie is werkelijk enorm. Minstens ieder jaar verschijnt er een nieuw album en dan zijn er nog de nodige tussendoortjes in de vorm van een "Best of", een "Live" of een speciale uitgave.

Kitaro is de artiestennaam van Masanori Takahashi die in 1953 werd geboren in Toyohashi op Japan. Hij was gitarist in een bandje (Far East Family Band) toen hij in de 70er-jaren in contact kwam met Klaus Schulze van Tangerine Dream. Door Schulze kwam hij erachter wat je allemaal met een synthesizer kunt doen en er ging een nieuwe wereld voor hem open. Hij ging solo verder en bracht in 1978 zijn eerste album "Ten Kai" uit. Het ene na het andere album kwam uit en hij brak in 1980 internationaal door met "Silk Road". Kitaro kan beschouwd worden als de grondlegger van een nieuwe muzikale stroming: New Age. Deze muziek kenmerkt zich door overwegend rustgevende sfeermuziek gebaseerd op vaak prachtige melodieŽn met een sterke hang naar de natuur. Het geluid van wind en water zijn dan ook immer terugkerende elementen in de muziek van Kitaro. En dat is zeker ook het geval op "Ancient". Als je nog niets van Kitaro zou hebben zou dit album door kunnen gaan als een kaleidoscoop van zijn muziek door de jaren heen. De klokken uit de Proloog doen denken aan "Bell Tower" van "Silk Road" en vooral het fraaie "Main Theme Nile" heeft de allure van het "Main Theme" van "Silk Road".  De lekker ritmisch klinkende nummers als "Ritual Dance" en "Tumba Dance" doen weer sterk denken aan soortgelijke nummers op o.a. "Light of the Spirit" (1987) of "Thinking of you" (1999). En zo staan er heel wat juweeltjes op dit album. Dan weer waan je je terug in tijd van oudere albums als "Oasis" of "Sillver Cloud" terwijl nummers als "Itonami" en "Dholavira" weer sterk refereren aan recenter werk. Bijzonder zijn de nummers die als een soort tussenstukken overkomen. Nummers als "Ancient of Wind" en "Water of Mystery" zijn als een soort muzikaal landschap tussen andere nummers. Het is moeilijk uit te leggen maar zo voelt het. Van die stukken vind ik "Crystal Sand" de absolute topper. Wat een sfeer gaat daarvan uit.

Het moge duidelijk zijn dat ik "Ancient" een geweldig album vind. Mijn favoriete album van Kitaro blijft toch nog wel "Cirque Ingenieux" maar toen ik dit voor het eerst hoorde begon ik toch wel even te twijfelen.

Recensie: Johan Bosma

 

28 juli 2002

 

Tracks & credits

Terug naar Hoofdindex