Kevin Gordon - O come look at the burning ****˝ (Waardering Muziekwereld)

Kevin Gordon - O come look at the burning

Rootsrocker Kevin Gordon hoeft niet meer geďntroduceerd te worden, maar de liefhebbers van rauwe blues en nu pas horen van deze uit Louisiana afkomstige singer-songwriter, de meesterlijke gitarist met zijn ongelofelijke zangstrot, moeten beslist verder lezen, want na zijn debuut "Cadillac Jack's Son" uit 1997 kon hij met zijn opvolger "Down To The Well" (2000), reeds rekenen op gerenommeerde artiesten als Lucinda Williams en Bo Ramsay voor een gastrol. En dat Gordon zijn afkomst niet verloochent op zijn nieuwe plaat "O Come look At The Burning" is duidelijk hoorbaar. Swamp blues, maar ook elementen uit R&B, pop en rootsrock zijn duidelijk waar te nemen in zijn songs. Op jonge leeftijd werd hij voor de leeuwen gegooid en bleef vervolgens zonder moeite bovendrijven. Als invloeden noemt hij zelf Willie Dixon, getuige zijn even geslaagde benadering van Dixons "Crazy Mixed-Up World". Na jaren van touren heeft hij de invloeden tot een eigen geluid weten om te smelten. Hij heeft de bravoure van John Hiatt, ook zijn stem doet eraan denken. Als daaraan nog de blues van de reeds vernoemde Dixon wordt toegevoegd, kom je uit bij Kevin Gordon. Iemand die daarbuiten nog over een schitterende gitaar techniek beschikt en bovenop nog een begenadigd songschrijver is. Voor zo’n artiesten moet een grote carričre zijn weggelegd. Hij bewees dit al op zijn vorige album "Down To The Well" en met een container vol aan lovende recensies krijgt hij steeds meer voet in de rootswereld, gewoon omdat 't puur draait om de intensiteit die Gordon met zijn pittig gekruide stem uitstraalt, gekoppeld aan het soort rootsmuziek dat verrekt slim is opgebouwd, maar uit de speakers knalt alsof het door een enthousiaste technicus tijdens repetities spontaan op tape is gezet. Voor dit gevoel zorgde producer Joe McMahan, die in een huisje ergens in Nashville, een ouderwetse tape recorder gebruikte om deze twaalf songs in te blikken. Met het rockende "Watching The Sun Go Down", opent Gordon "O Come look At The Burning", en daarna volgen zijn zompige rock- en rootssongs waarvan hij de meesten schreef met collega's Gwil Owen en Colin Linden en waarin hij regelmatig de bluesschema's hanteert. De op zich eenvoudige liedjes krijgen een lekkere vette invulling met gitaren in de hoofdrol. Ook met soul kan Gordon trouwens uit de voeten, hetgeen hij bewijst in de soulvolle cover van wijlen Eddie Hintons "Something Heavy". Allemaal prachtige nummers op dit album dat door Gordon en Joe McMahan geproduceerd werden, maar de absolute uitschieter is wel "24 Diamonds", een zelfgeschreven nummer waarin hij zingt: "Hey Buddy I'm back In Town...", hetgeen we ook van Kevin Gordon mogen zeggen, want vijf jaar wachten is de moeite waard geweest! Kortweg: Zowel vocaal als instrumentaal, Kevin Gordon op zijn best. Dit broeit, hypnotiseert en betovert!

Bron: www.rootstime.be    December 2005

 

27 januari 2006

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex