Kesha - Animal (Waardering Muziekwereld) 5

‘Ah, een mooi meisje, ondersteund door roffe electrobeats. Dat moet er een voor Deadstar zijn!’ En dat was ook eigenlijk de voornaamste reden dat het eerste album van het nieuwe sterretje Ke$ha direct mijn kant op ging. En geef de rest van de Speakerheadz eens ongelijk, met mijn fascinatie voor Lady Gaga en Katy Perry. Kesha Rose Sebert is van hetzelfde laken een pak en scoort op dit moment met Tik Tok een grote internationale hit. Tijd dus om het debuutalbum Animal eens onder de loep te nemen. Waar vooroordelen normaal direct naar de dichtstbijzijnde prullenbak verwezen worden, maken we hier even een uitzondering. Met alleen de voorkennis in de vorm van Tik Tok op zak, horen we binnen een tijdsspan van minder dan een minuut dat we hier te maken hebben met een popstandaard. Your Love Is My Drug lijkt hier en daar wat te flirten met de huidige mainstream-electro stroming (denk gelijk Gaga), maar lijkt niet verder te komen dan iets dat lijkt op een zeer slappe kopie van Katy Perry meets Kelly Clarkson. Eigenlijk hoeft de luisteraar ook niet verder te gaan dan de hitsingle Tik Tok. Heel professioneel is de eerste single van de zangeres namelijk precies een juist gekozen afspiegeling van de rest van haar muziek. Kinderachtige teksten over ‘kijk mij eens heel erg stoer zijn omdat ik…’ lijken de boventoon te voeren. De tracks kennen zeer weinig variatie. Waar ik mij lichtelijk aan irriteer is de manier van zingen van Ke$ha. Zoals je waarschijnlijk ook wel in Tik Tok hebt gehoord, lijkt het alsof zij elk woord uitkotst alsof ze er liever niet over zingt. Vergelijk de zangstijl een beetje met Salt ‘n Peppa, al was dat in die tijd wel cool! Zijn er dan helemaal geen uitzonderingen? Ja natuurlijk wel, al doen deze ook wel heel standaard aan. Bij Take it Off wordt heel origineel gebruik gemaakt van een vocoder, wat het nummer eigenlijk heel saai maakt. Wat wel leuk is, is het jaren 90′ refreintje van hetzelfde nummer dat mij hier en daar een beetje aan de happy hardcore periode doet denken. Met een draak als Stephen is geprobeerd een gevoelig nummer neer te zetten, maar dat resulteert in een zeer warrige mengelmoes van vreemde beats en wel heel platte achtergrondkoortjes. Hungover doet er nog een schepje bovenop en ik heb nu al medelijden met de zangeres als zij dit live moet zingen. Het hele album is ongelofelijk druk, maar vooral hard geproduceerd wat Animal ontzettend vermoeiend maakt om in zijn geheel te luisteren. Sorry mensen deze sla ik even over!
Bron: http://speakerheadz.com/cd-review-keha-animal/
Gepubliceerd op Muziekwereld: 27 januari 2010