Kate Bush - The red shoes  ****  (Re-play)

Kate Bush - The red shoes

Vier jaar na ‘The Sensual World’ verschijnt eindelijk ‘The Red Shoes’, waarvan alleen de titel is geïnspireerd op de gelijknamige film van Michael Powell. De briljante doktersdochter heeft wederom alle productionele registers opengetrokken om ons onder te dompelen in een weelderig geluidsbad met vele, zeer vele bubbeltjes. Traditionele akoestische instrumenten staan bij haar op goede voet met de modernste elektronica. Alleen het beste is goed genoeg voor Kate en dus verschijnt Nigel Kennedy ten tonele voor een potje viool en Eric Clapton voor een stukje gitaar, ja zelfs His Royal Badness is hier in een dienende rol aanwezig (toetsen, gitaar, bas, zang en arrangement) op het nummer ‘Why Should I Love You?’, dat beslist één van de hoogtepunten van dit album genoemd mag worden. ‘You’re The One’ wordt gedomineerd door het klassieke orgelgeluid van Gary Brooker (Procal Harum) uit wiens beroemdste liedje zelfs even wordt geciteerd: ‘Doin’ cartwheels ‘cross the floor’. Clapton toont zich een meester van de beperking (And So Is Love), terwijl ook het fameuze Trio Bulgarka weer de sterren van de hemel mag zingen. In ‘Constellation Of The Heart’ voert Captain Kate een dialoog met een koor van wijze mannen, terwijl in de titelsong enige voodoo op de dansvloer wordt bedreven. Kate ziet zichzelf graag als een muzikale alchemiste, die in haar laboratorium net zo lang knutselt en fröbelt tot er puur goud ontstaat. Dat geeft haar muziek enig geconstrueerd geheel, iets kunstmatigs, maar haar vaak prachtige melodieën vergoeden veel. Waar zij kiest voor de klassieke combinatie van piano en strijkers overtuigt zij mij het meest, zoals hier op het persoonlijke ‘Moments Of Pleasure’. De talrijke vocale pirouettes zijn aan mij niet zo besteed en haar naar de hemel reikende teksten doen soms een beetje onwezenlijk aan. Zij is nog altijd ‘prettig gestoord’, maar de zweverigheid is hier toch minder dan op de vorige platen. ‘Just being alive, it can really hurt’, weet zij inmiddels, en: ‘Now we see that life is sad’. Welkom Kate, nu maak je pas echt wereldmuziek.

 

13 oktober 1993

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex