Kate Bush - Hounds of love  ****  (Re-play)

Kate Bush - Hounds of love

De dartele doktersdochter did it again! Drie jaar na het pretentieuze, overgeproduceerde, maar desondanks indrukwekkende album The Dreaming doet Kate Bush (inmiddels 27) opnieuw van zich spreken met Hounds Of Love, haar vijfde album, waarop dezelfde bijvoegelijke naamwoorden van toepassing zijn als op haar vierde. Het is opnieuw een uiterst pretentieus werkstuk, waaraan maandenlang in de studio gesleuteld moet zijn. Het resultaat zal (opnieuw) vriend en vijand verbaasd doen staan. Kate is een bijzonder kind en dat is zij. Niet alleen kan zij mooi piano spelen en heeft zij een bijzondere zangstem, maar bovendien schudt zij de pakkende melodietjes uit haar mouw alsof het niets is. Daarbij heeft zij een hang naar het bovennatuurlijke die haar zelf geschreven liedjes telkens weer doen opvallen in de zee van alledaagsheid, die de huidige popmuziek karakteriseert. Zo valt dit nieuwe album uiteen in twee delen, die Hounds Of Love en The Ninth Wave genoemd worden. De laatste titel is ontleend aan een fragment uit The Holy Grail van Alfred Lloyd Tennyson – een Engelse dichter uit de 19e eeuw – waarin een nieuwe tijd wordt aangekondigd. Kate haalt weer van alles overhoop op deze plaat. Ze rent tegen een berg op om een afspraakje met God te maken (Running Up That Hill, de single die het veldwerk voor de cd en elpee geheel naar wens gedaan heeft), ze onderzoekt de hemel (The Big Sky), en ziet in iedere wolkbreuk een aankondiging van betere tijden: ’I just know that something good is going to happen’ (Cloudbusting). Ze bezingt de pure levensvreugde (Joy Of Life) en groet ’s morgens de dingen: Hello Earth. Iedere nieuwe dag is een zegening (The Morning Fog) die haar de mogelijkheid biedt om haar dierbaren haar liefde te betuigen. Lieve hemel, wat een plaat! Mother Stands For Comfort is een eerbetoon aan haar moeder, want Kate is een blij en dankbaar meisje. Haar dichtende broer John en haar doedelzak spelende broer Paddy zijn ook weer van de partij, alsmede haar bas-spelende vriendje Del Palmer. Daarnaast zien we in diverse gastrollen: de Duitse componist Eberhard Weber, Sky-gitarist John Williams en Band X-percussionist Morris Pert, om er maar eens een paar te noemen. Michael Kamen, bekend van zijn recente werk met Pink Floyd en Roger Waters, zorgt voor volop strijkers, terwijl hij af en toe even een la opentrekt, waarin een voltallig klassiek zangkoor blijkt te zitten! Talloze effecten vliegen door het stereobeeld, zoals de van Pink Floyd geleende helicopter uit The Wall. Kate is een ondernemend meisje, dat de dingen graag meteen groot aanpakt. Groots en meeslepend wil ze leven en getuigt ervan op haar platen. Van mij had het best allemaal wat minder gekund. Ik zou haar graag eens al haar speelgoed willen afpakken en haar solo met haar piano willen beluisteren. De melodieuze rijkdom van haar muziek moet haar ook dan overeind kunnen houden, al moet ik toegeven dat de nieuwe cd-markt met albums als The Dreaming en Hounds Of Love waarschijnlijk dolgelukkig is.

 

4 oktober 1985

Tracks & Credits

Terug naar Hoofdindex