Jude Johnstone - Mr. Sun (Waardering Muziekwereld) 8½
Toen we begin vorig jaar de cd
“Blue Light” van Jude Johnstone bespraken waren we al lichtjes enthousiast over
de kwaliteiten van deze dame die zich gespecialiseerd heeft in jazzy en bluesy
muziek en hoogstaand pianospel, aangevuld met passioneel en emotioneel zangwerk.
Deze Californische artieste is uitgegroeid tot een stevig gevestigde naam in de
hedendaagse muziekscène, niet in het minst omwille van het feit dat vele van
haar liedjes inmiddels door grote namen in de business gecoverd werden. Zo
kennen we “Hold On” in de versie van Emmylou Harris op haar recentste cd “All I
Intended To Be”, Stevie Nicks coverde “Cry Wolf”, Bonnie Raitt deed hetzelfde
met “Wounded Heart”, Jennifer Warnes nam een bloedstollende versie op van “The
Nightingale”, Bette Midler coverde “The Girl Is On To You”, Trisha Yearwood koos
voor eigen versies van “Hearts in Armor” en “The Women Before Me” en Johnny Cash
plaatste “Unchained” op zijn gelijknamige cd uit 1997 waarmee hij toen een
Grammy Award kon binnenrijven. Het moge derhalve duidelijk zijn dat wij met
grote belangstelling uitkeken naar de nieuwste eigen plaat van Jude Johnstone
die onder de titel “Mr. Sun” is verschenen. Nergens op dit album wordt ons reeds
grote vertrouwen geschaad. Elke song heeft zijn eigen emotionaliteit, zijn eigen
prachtmelodie en zijn eigen schitterende vocale interpretatie door deze
rasartieste. Zij levert haar handelsmerk af op elk liedje dat we op dit schijfje
mogen aanhoren. En wellicht zullen meerdere van deze songs ook later weer op een
interpretatie door andere sterren mogen rekenen. Sterke ritmische melodieën
vormen de basis van elk nummer en de muzikale inbreng van enkele topmuzikanten
voor dit album zal daar niet vreemd aan zijn. Zo ontwaren we Braziliaanse
invloeden in de catchy upbeat mambo-titeltrack “Mr. Sun” en kunnen we samba
dansen op de tonen van “Over Easy”. Ook prachtige ballads maken deel uit van
“Mr. Sun”. Zo is de songs “Don’t Tell Me That It’s Over” één van de absolute
hoogtepunten van de cd. De wanhoop en de angst om de zo begeerde liefde te
verliezen druipen van dit nummer af en alles moet al goed zitten in het eigen
liefdesleven om niet meegezogen te worden in het verdriet van de zangeres bij
dit nummer. Nog meer tranen en liefdesverdriet in het liedje “Sunday Evening”
waarbij Stephen Bishop bloedstollende backing vocals verzorgt. Gelukkig volgt
daarna opnieuw pure romantiek en een hart onder de riem van de believers in de
ware liefde in het liedje “When My Ship Comes In”. En ook in één van de volgende
tracks “Winding Back My Heart” zijn tekstueel poëtische hoogstandjes te
beluisteren. Tussendoor kan je nog genieten van enkele perfecte jazz-liedjes
zoals “Echoes Of Blue”, “Baby, Don’t You Call My Name” en “So Bad” dat een
vleugje Norah Jones in zich heeft. Tenslotte nog een pluim voor de cd-afsluiter
“One For Us” dat dienst kan doen als de bijna perfecte “break-up” song. Over
deze cd hoef je niet te twijfelen als je van haast perfecte songs houdt: gewoon
aanschaffen en genieten.
(valsam)
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 19 februari 2009
|
|