Joe Henry - Civilians (Waardering Muziekwereld) ****½

Joe Henry - Civilians

In een interview met NRC Handelsblad vertelde Joe Henry onlangs dat hij bij het schrijven van een liedje nogal eens vergeet, een refrein te schrijven. Vroeger tikte een manager hem dan nog wel eens op de vingers, omdat er geen single van de cd gehaald kon worden. Op zijn tiende cd Civilians (Anti) ‘bezondigt’ Henry zich hier opnieuw aan. Maar inmiddels zijn er geen managers meer die hem tot de orde roepen. Zowel als artiest als als producer (Solomon Burke, Bettye LaVette, Aimee Mann, Mary Gauthier) is Henry inmiddels ‘eigen baas’. Bovendien: de liedjes van Joe Henry hebben geen refrein nodig. De schoonbroer van Madonna is een verhalenverteller, die graag het nodige aan de verbeelding van de luisteraar overlaat. Ook muzikaal vult hij niet alles in en laat hij sfeer een grote rol spelen. Tijdens het luisteren naar Civilians moest ik daarom meermaals denken aan Vic Chesnutt. Ook iemand die op zijn laatste platen een balans heeft gevonden tussen eigenzinnigheid en toegankelijkheid. Op een enkel nummer (Civilians, Time Is A Lion) schurkt Henry ook dicht tegen Tom Waits aan. Misschien niet toevallig horen we zowel op Chesnutts Ghetto Bells als op Civilians de gitaar van Bill Frisell en de piano van Van Dyke Parks. Verder opvallend aanwezig zijn Greg Leisz (met name mandoline) en Loudon Wainwright the 3rd (achtergrondzang). In 1990 brak Joe Henry op kleine schaal door met zijn cd Shuffletown. Civilians ademt de sfeer van Shuffletown en het stadje zal blij zijn met deze nieuwe burgers. (Peer Bataille)

Bron: www.altcountry.nl

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 6 oktober 2007

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex