James McMurtry - Childish things ****½
De in Austin wonende James McMurtry is er zo één. Een singer-songwriter met een karakteristieke stem, erg nasaal en niet de meest sterke. Op zijn laatste album “Childish Things”, opgenomen in zijn favoriete verblijfplaats, Austin in Texas, staat hij echter zijn mannetje. Bijgestaan door zijn vaste vakkundige begeleiders Ronnie Johnson (bas), Daren Hess (drums), David Grissom (leadgitaar) schotelt hij sompige countryrock voor, vergelijkbaar met de muziek van Eric ‘Roscoe’ Ambel. Op zijn nieuwe plaat staan nu eens geen ingewikkelde arrangementen, maar goed in het gehoor liggende twang met teksten die zich voor de afwisseling eens niet in poëtische of cryptische bochten wringen, maar die ons vertellen waar het op staat - dat is de countryrock die ik graag mag horen. En voordat McMurtry, die eind jaren tachtig via John Mellencamp in de muziek terecht kwam, met zijn dodelijke lessen in het donker afsluitende "Holiday" de plaat beëindigd, krijgen we niets minder dan elf prachtige songs van de Texaanse troubadour voorgeschoteld. Ach, het voegt allemaal nauwelijks iets toe aan het oeuvre van McMurtry, maar toch is "Childish Things" typisch zo'n plaat die je op ieder willekeurig moment kan draaien. Zoals gewoonte nam McMurtry hier ook zelf de honneurs van producer waar. En, eerlijk is eerlijk, hij heeft zich meer dan behoorlijk van die taak gekweten. Zo zit de uitgestrektheid dat het protestlied "We Can’t Make It Here" wordt aangemeten, het nummer bijvoorbeeld als gegoten. Deze song was in 2004 tijdens de verkiezingen gratis te downloaden en is nu terug te vinden in ongecensureerde versie op deze nieuwe plaat. Een eerste subtiel hoogtepuntje zodoende, maar zeker niet het laatste! Stephen King beschreef de song als "stark and wrenchingly direct, this may be the best American protest song since (Bob Dylan's) "Masters of War'", en over McMurtry zei King : "the truest, fiercest songwriter of his generation." In het schrijven van eigenzinnige verhalende liedjes verdiend McMurtry zeker zijn plaats in het rijtje: Robert Earl Keen Jr, Dave Alvin en Ray Wylie Hubbard. Andere uitschieters zijn de in Chuck Berry-style, rockende cover van Peter Case's "Old Part Of Town", het in duet met Joe Ely gebrachte "Slew Foot" en de accordeonbijdrage van Bukka Allen in "Charlemagne’s Home Town". En dan viel ikj tenslotte ook nog voor het bekoorlijke tweetal, "We Can't Make It Here" en "Six Year Drought", de sociale bewogenheid van McMurtry, héél straf dus! Sterke plaat trouwens in haar geheel van een grote meneer, die eindelijk z’n juiste draai lijkt te hebben gevonden. "Childish Things" is een briljante plaat die geen enkele rootsliefhebber over het hoofd mag zien.
Bron: www.rootstime.be Oktober 2005
13 januari 2006