Jackson Browne - Time the conqueror (Waardering Muziekwereld) 7½
Het is even schrikken, die grijswitte baard en snor: het lijkt warempel Willie Nelson wel. Browne was toch die singer-songwriter met dan eeuwige schooljongenuiterlijk? Gelukkig is zijn stem nog als vanouds. En belangrijker, de liedjes kloppen weer. Net als op The Naked Ride Home uit 2002 – het eerste album in dit decennium waarmee Jackson zijn klasse-lp’s van halverwege de jaren zeventig weer een beetje benaderde. Op Time The Conqueror tien liedjes met die karakteristieke Jackson Browne-melodieën, waarin de Californiër verhaalt over zijn romantische zoektochten en maatschappelijke onbehagen, zonder zich te laten verleiden tot geforceerde trendy beats of krampachtige rock. Een enkele keer is zowel het arrangement als de boodschap een beetje ‘over de top’, zoals in het obligate The Drums Of War, maar meestal zijn de liedjes mooi en vooral weemoedig. De magie van de Pretender ontbreekt, maar dat ligt meer aan de veranderde tijdgeest dan aan Browne.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 25 november 2008