Iron and Wine - Our endless numbered days ****½

Iron and Wine - Our endless numbered days

Dat je het leven moet nemen zoals het komt en niets te voorspellen valt, lijkt een wijze les die we uit het leven van Samuel Beam kunnen trekken. Sam Beam zijn voornaamste baan was filmdocent in Miami. Daarnaast kluste hij hier en daar nog wat bij met tv en film productiewerk. Want het brood moest verdiend worden voor zijn vrouw, zijn twee dochters en hemzelf natuurlijk. In de spaarzame uren die overbleven speelde hij thuis wat liedjes op zijn gitaar en gebruikte primitieve apparatuur om ze op te nemen. Puur hobbymatig. In die jaren heeft hij naar eigen zeggen nooit een carrière in de muziek geambieerd. Hij had het druk genoeg met zijn bezigheden in de film- en tv-wereld. Maar dingen gaan niet altijd zoals je zelf voorziet en het lot helpt ook wel eens een handje mee. Zo ook bij Sam Beam. Een vriend van hem, Matt Brooke, was met het mega indie label Sub Pop aan het praten over een seven inch toen ze en passant een liedje van Beam lieten horen. Het duurde daarna dan ook niet lang voordat hij een telefoontje kreeg van Sub Pop met de vraag of hij niet wat liedjes op cd kon zetten om naar hen op te sturen. Beam had materiaal genoeg en propte twee cd's vol met materiaal en stuurde dat naar Sub Pop. Die waren daar zo over te spreken dat ze in eerste instantie allebei de cd's uit wilden brengen. Uiteindelijk werd besloten een handjevol nummers die goed bij elkaar pasten eruit te halen en samen op eenn cd te zetten. En zo ontstond Sam Beams eerste album: The Creek Drank The Cradle. Beam toont zich op zijn tweede 'Our Endless Numbered Days' een klassiek singer/songwriter met een hees stemgeluid dat in de verte wel wat weg heeft van Leonard Cohen. De begeleiding van zijn bitterzoete luisterliedjes is ingetogen en intiem, hetgeen versterkt wordt door de persoonlijke teksten. Voeg daarbij twaalf ijzersterke nummers en je krijgt een album om stil van te worden. Met zuslief Sara overtuigend als tweede stem in het verder akoestische 'Naked As We Came', het breekbare, bijna fluistergezongen 'Radio War' en de ontroerende ballad 'Fever Dream'. Recht uit het hart en zo op de plaat, zodat je weinig anders kunt dan je laten meeslepen en ontroeren. Prachtplaat!

 

30 augustus 2005

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex