Ian Charles - Minutes from midnight
****½
Het
iIs
niet altijd goud dat blinkt
zegt het spreekwoord, maar het nieuwe fonkelende schijfje
dat singer-songwriter Ian Charles dit voorjaar uit de
mouw schudde, komt toch aardig dicht in de buurt. Net als
bijvoorbeeld ook een Jeff Finlin behoort deze man tot die
wat aparte categorie singer-songwriters die met een zekere regelmaat erg knappe
albums blijven afleveren, maar desondanks de obscuriteit maar ternauwernood
weten te ontstijgen. In het geval van Charles gaat het al om zijn vierde plaat.
En die opvolger van het verrassend sterke “Wishing Street” uit 2000 en het
akoestische tussendoortje “Live At The Puppethouse” van twee jaar later is
opnieuw een echt snoepje voor fijnproevers.Meestal wordt Ian Charles prompt in
het americana-hokje ondergebracht, maar zelf voelt hij zich eerder een
singer-songwriter. En daar valt na beluistering van “Minutes From Midnight”
absoluut wel iets voor te zeggen. Net zoals bijvoorbeeld een Robbie Robertson
dat op zijn soloplaten ook graag doet, weet Charles met zijn liedjes regelmatig
een bepaald broeierige atmosfeer te creëren. Songs als de
meeslepende opener “Parallel”, het enigszins mysterieuze
“Destination: A Dusty Road” en het bijzonder soulvolle en van een fraaie
mondharmonica-intro voorziene “Volume” zijn daar perfecte voorbeelden van.
Elders, zoals in “(That I’ll) Take With Me” of “Chain Rock”, serveert Charles
beheerste roots rock of, zoals in de knappe trage “Sky Open Wide”, aan
Springsteens akoestisch materiaal verwant singer-songwriter spul.
Benieuwd of het Ian Charles ditmaal wél zal lukken om een wat breder
publiek aan zich te binden, want laten we wel wezen, hij zou het zeker
verdienen. “Minutes From Midnight” is immers wederom een ijzersterk album
dat ook in Europa volle aandacht verdient!
15 juli 2004
Terug naar Hoofdindex