Hobotalk - Homesick for nowhere    (Waardering Muziekwereld) ****

Hobotalk - Homesick for nowhere

De Schotse groep Hobotalk charmeert met zachtmoedige, grotendeels akoestisch ingeblikte songs die beurtelings herinneren aan vader en zoon Buckley, Tim Hardin, David Crosby, Neil Young, Nick Drake, Leonard Cohen, Gram Parsons, James Taylor en Jimmy Webb, en is een groep die draait rondom singer-songwriter Marc Pilley (zang en gitaar), de specialist in melancholie. De goede verstaander weet zodoende genoeg: een prettig gevoel van weemoedigheid overheerst inderdaad vrijwel constant in de voortdurend tussen pop, folk en hier en daar zelfs even Americana twijfelende, bijna schoorvoetend in je onderbewustzijn binnen sijpelende liedjes. Verder bestaat deze band uit Ali Petrie (keyboards), Allan Cranston (drums) en Nick Houldsworth (elektrische gitaar). In 2000 verscheen hun eerste cd "Beauty In Madness" vol prachtige folk-pop songs en de opvolger "Notes On Sunset" (2005) uitgebracht op Glitterhouse was opnieuw een voltreffer. "Notes On Sunset" is derhalve allesbehalve een product dat je uit het veelal killige Schotland verwacht. Pilley’s wollig warme stem zou bij nader inzicht zelfs helemaal niet misstaan hebben op tal van klassieke Westcoast pop classics van de vroege jaren zeventig. Onder een warme deken van subtiel betokkelde akoestische gitaren, delicate piano-, Wurlitzer-, Hammond-, harmonium- en harmonicaklanken schuilt een plaat die aan de "speed of the sound of loneliness" voorbestemd lijkt om gebroken of eenzame harten door menig moeilijk moment heen te helpen. En nu is er hun derde, "Homesick For Nowhere". Hobotalk maakt net als op hun vorige cd's wederom buitengewoon knap in elkaar zittende akoestische songs. Liedjes die de ene keer ingetogen zijn en de andere keer iets meer uitbundig. Liedjes die met gemak dertig jaar geleden gemaakt hadden kunnen en waarvan je hoopt dat ze over dertig jaar nog steeds worden gemaakt. Muziek die opvalt door zijn eenvoud en zijn schoonheid. Hulp kreeg dit viermanschap van labelgenoten Chris & Carla, Roddy Hart, Martin Stephenson, Mike Scott (Waterboys) en Michael Weston King. Het maakt van "Beauty In Madness" weer een heerlijk gevarieerde cd, waarop Pilley en co ons weten te verrassen en te vermaken. Het is in feite een cd waar we eigenlijk niet al te veel woorden aan vuil zouden moeten maken, want iedere keer dat je hem hoort klinkt hij weer anders en bovendien is de muziek van deze Schotten zo divers dat het toch nauwelijks te omschrijven is. "These Times Sure Could Break Your Heart" is meteen kenmerkend voor de hele plaat: sfeervolle ingetogen nummers voorzien van subtiele, vrijwel akoestische, begeleiding met intelligente teksten. Kortom: Net als de vorige platen weet ook "Homesick For Nowhere" weer van de eerste tot de laatste noot te ontroeren. Prachtige songs, op intense wijze gespeeld en met heel veel gevoel gezongen door een groot zanger. Iedereen die de vorige platen van de band kent weet al lang genoeg. Iedereen die ze niet kent mist steeds meer. Voor een warme zomer-avond, terrasje met een glaasje witte wijn...

Bron: www.rootstime.be

 

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 24 november 2007

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex