Helen Watson - The weather inside  (Re-play) (Waardering Muziekwereld) ****

Helen Watson - The weather inside

Van alle dames die eind 1987 en begin 1988 zo verrassend wisten te debuteren (Tracy Chapman, Toni Childs, Michelle Shocked, Gail Ann Dorsey, etc.) is Helen Watson de eerste die met een tweede plaat op de proppen komt. Heel verstandig van de zangeres die enkele jaren geleden nog tot het ‘koortje’ van Carmel was ‘veroordeeld’. Want knap debuteren is één, de lovende kritieken bevestigen met een even sterke opvolger is een heel andere zaak. Zo’n tweede plaat betekent namelijk bijna altijd een testcase; het antwoord op de vraag of het talent bevestigd wordt of bezwijkt onder de druk van het wederom moeten scoren. Daarnaast is het natuurlijk slim om door een snel vervolg alle aandacht op je gericht te houden, vooral nu de concurrentie onder de debuterende zangeressen/songwriters heel erg groot is. Helen Watson bevestigt met The Weather Inside inderdaad haar talent. Ze doet dit door haarzelf te blijven en door verder te gaan op het punt waar ze met Blue Slipper gebleven was. Warme, zwoele muziek, versmolten in verschillende stijlen, maar met een duidelijke basis in de rock. Opnieuw wordt Helen terzijde gestaan door Andy Fairweather Low en de mannen van Little Feat (Bill Payne, Richie Hayward, Paulinho Da Costa), wat in nummers als Dangerous Daybreak en Ready To Fly goed te horen is! Ook sessie-gitarist Mike Landau (Chicago, Joni Mitchell) is weer van de partij en begint met zijn droge en vlijmscherpe spel een duidelijk stempel op de muziek van Helen Watson te drukken. Vergelijk ik The Weather Inside met het debuut, dan zijn de up-tempo nummers minder prominent aanwezig en flirt ze iets frequenter met elementen uit de jazzrock. En wat ‘het weer van binnen’ betreft, dat kan met die kriebel na elf nummers alleen nog maar op een warme lente slaan, vlinders. VLINDERS, VLINDERS!

 

Archief Muziekwereld: 6 mei 1989

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex