Hawksley Workman - For him and the girls  ****  (Re-play)

Hawksley Workman - For him and the girls

Voor een land met slechts tweemaal zo veel inwoners als Nederland heeft Canada altijd al een opmerkelijke hoeveelheid poptalent voortgebracht. De belangrijkste namen, Neil Young, Joni Mitchell, Leonard Cohen, The Band, Alanis Morissette, k.d. lang, Bryan Adams, zijn natuurlijk wijd en zijd bekend, terwijl daaronder nog een heel peloton ‘kleinere’ talenten rondloopt, zoals Cowboy Junkies, Tragically Hip, Jane Siberry, Mary Margaret O’Hara, Sarah McLachlan en Gordon Lightfoot dat nauwelijks minder interessante muziek maakt. In al hun diversiteit lijkt één component die artiesten te binden: eigenzinnigheid. Ze bezitten vrijwel allemaal iets aparts dat hen duidelijk onderscheidt van anderen. Blijkens For Him And The Girls past Hawksley Workman perfect in die traditie, want de singer-songwriter/tapdanser (!) debuteert met een even eigenwijze als veelbelovende plaat die bij mij sterke herinneringen oproept aan excentrieke talenten uit de jaren zeventig als Andy Pratt, Lewis Furey en Peter Ivers, terwijl ook Bowie, Beck Eels en Ben Folds als referentiekader kunnen dienen. Gelukkig is voor Workman eigenzinnigheid geen doel op zich, want hoe apart zijn songs en vocalen ook zijn, ze zijn altijd logisch, melodieus en pakkend, trappen nooit in de val nog unieker te willen klinken dan ze al zijn. Dat reflecteert ook de vrij spaarzame instrumentatie, die zich ondanks eigengereide elementen nooit op de voorgrond dringt. Dit is dan ook zo’n heerlijke plaat die nooit het grote publiek bereikt, maar door de liefhebbers die hem oppikken de rest van hun leven wordt gekoesterd.

 

8 april 2001

Tracks & Credits

Terug naar Hoofdindex