Guy Clark - Workbench songs  (Waardering Muziekwereld) ****

Guy Clark - Workbench songs

Het bevalt Guy Clark steeds beter samen te werken bij het schrijven van songs met collega muzikanten in plaats van alleen bezig te zijn. Misschien heeft het te maken met zijn leeftijd, hij bereikt binnenkort de pensioengerechtigde leeftijd, misschien ook met zijn ziekte. Van de samenwerking op The Dark, zijn vorige album uit 2002 alweer, zijn Verlon Thompson en Darrell Scott overgebleven. Een aantal nieuwe namen zijn Steve Nelson, Ray Stephenson, Rodney Crowell, Hank DeVito, Chuck Mead, Gary Nicholson en Lee Roy Parnell. Het niveau van zijn onovertroffen debuut Old No.1 (1975) zal hij niet meer halen. Het neemt niet weg dat Clark nog steeds in staat is een fantastisch album te maken. Zijn tiende heet Workbench Songs, het is de eerste voor zijn nieuwe platenmaatschappij (Dualtone/Bertus). De nummers blijken aan dezelfde werkbank te zijn geschreven als die waar hij zijn gitaren in elkaar zet. In beide ambachten is Clark een vakman. Hoogtepunten noemen heeft hier geen enkele zin, omdat werkelijk in elk nummer op buitengewoon hoog niveau wordt gemusiceerd door een keur van ervaren muzikanten met een schat aan ervaring. Clark heeft zich voorgenomen op elke plaat een nummer van zijn grote vriend en drinkebroer Townes van Zandt op te nemen. Hier is dat No Lonesome Tune. Net als de traditional Diamond Joe al vele malen gecoverd, maar zelden zo mooi op de plaat gezet als hier. Huis aan huis verspreiden deze plaat, en als het beluisteren ervan u niets doet dan heeft u echt een probleem. (Peter Pleyte)

 

Bron: www.ctrlaltcountry.nl

Geplaatst op Muziekwereld: 24 oktober 2006

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex