Grey DeLisle - Home wrecker ****   

Deze 'Homewrecker' wekte al een hele tijd mijn nieuwsgierigheid. De uit San Diego afkomstige Grey DeLisle kreeg in Nederland immers voor deze opvolger van haar debuut 'The Small Time' al vele lovende recensies en de plaat staat ook al enkele maanden hoog genoteerd in "de moordlijst" van het Nederlandse muziektijdschrift Oor. 'Homewrecker' blijkt na een eerste beluistering niets minder dan een meesterwerk in het americana genre en is dus verplichte kost voor alle americana- of alt.country-liefhebbers. Toch laat de muziek van DeLisle zich niet makkelijk vergelijken met andere americana-grootheden als Lucinda Williams, Mary Gauthier of Allison Moorer. Slechts bij de desolaat klinkende openingstrack 'Borrowed And Blue' moest ik  heel even denken aan het recente werk van Emmylou Harris. Maar in de overige negen songs laat DeLisle vervolgens een volstrekt unieke sound horen, waardoor de hoogtepunten zich opstapelen. Daarvoor zorgt in de eerste plaats de meestal atypische, muzikale inkleuring, die telkens in functie staat van de songs. De Lisle liet zich hiervoor omringen door ervaren rotten als pedal steelvirtuoos Greg Leisz (Sheryl Crow), keyboardgoochelaar Benmont Tench (Tom Petty's Heartbreakers), drummer David Raven (Neal Casal) en DeLisle's echtgenoot en bassist Murry Hammond. Maar het zijn vooral DeLisle's doorleefde, expressieve vocalen die deze plaat naar een onmenselijk hoog niveau tillen. Luister wat dat betreft maar eens naar het met strijkers opgefleurde, funky 'Dead Cat' of de opzwepende garagerocker 'The Hole', een met prikkeldraad omweven song waar zelfs The White Stripes een moord voor zouden plegen. En voorts is 'Showgirl (I'm Sorry)' het mooiste "echtgenotenduet" dat wij in jaren hoorden. Sinds Emmylou Harris en Gram Parsons om precies te zijn. Hopelijk brengen DeLisle en Hammond hiermee dat andere muzikale koppel, Faith Hill en Tim McGraw, niet op ideeën. Om nog maar te zwijgen over Sanne & Erik Van Neygen!

27 februari 2003

Tracks & credits