Gill Landry - The ballad of lawless soirez  (Waardering Muziekwereld) ****

Gill Landry - The ballad of lawless soirez

Een hoesje gelijk een driestuiversroman over de dood, de man het meisje. Het staat er letterlijk. 25c. En ook dit. A Man and a Woman – Alone with Unseen Peril. Gill Landry houdt van Parijs en New Orleans. Van donkere, natte straten waarin het licht van oude lantarenpalen en uithangborden weerkaatst. Zijn voordracht op dit door hemzelf en Nick Jaina geproduceerde debuut is onderkoeld. Een stem die tegen een muur leunt en schijnbaar weinig geïnteresseerd gadeslaat wat ze beschrijft. Of omgekeerd. Het duurt wel even voordat je de opening naar elk van de liedjes vindt. Maar dan stuit je ineens op Gasoline Legs. Benen van benzine en ogen van vuur heeft ze maar het is jouw hart dat in brand staat. Heel mooi is het licht tegen de vleug ingespeelde Mexico. Een akoestische gitaar kringelt en een trompet. Mijn meisje houdt van allerlei bijzondere dingen. Maar ze houdt niet meer van mij. Dit is oude muziek die nooit bejaard en bedaard is. Blues, country, jazz. Jaren twintig en dertig. Een vleugje bigband soms. In Lawless Soiree klinkt mariachi. Mexico wordt voorafgegaan door drie liedjes met meisjesnamen. Desiree, Anjolie en Magdalene. Landry kent de straat. Hij speelde er, zo is te horen, vaak. En weet u wat? Het is een verademing om deze muziek te horen zonder dat er sprake is van Tom Waitsisme in stem en voordracht. Niets van dat alles bij Gill Landry, die veeleer aan Joe Henry doet denken. (Wim Boluijt)

Bron: www.hanx.net

 

14 augustus 2007

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex