Ghalia Benali - Al palna (Waardering Muziekwereld) 9½
De stem van de Tunesische Ghalia Benali is er een die je meeneemt naar hoge toppen, maar ook onweerstaanbaar bedwelmt. Soms zingt ze echt adembenemend op een prachtige slepende en toch trancy starbegeleiding van de Vlaming Bert Cornelis. Na haar Oosterse epos over de liefde brengt de zangeres, die met haar live zang bij dj Ishtar grote indruk maakte op Womex, een ode aan de quawali. Deze sufizangstijl, waarvan Nusrat Fateh Ali Khan de meest gedreven en bijzondere vertolker was, is geïnspireerd door de langgerekte klankenrijkdom uit Noord India. Maar Ghalia voelt zich ook helemaal thuis als de percussie switcht van tabla’s naar Arabische ritme-instrumenten. Wanneer Cornelis’ sitarspel geen ritmische versterking kent, zoals in het begin van het bijna een kwartier durende Bharat, fungeert ze als indrukwekkend, prachtig opgenomen, basaal klanklandschap, dat toch rijk aan verbeelding is. Dat gebeurt eigenlijk op alle nummers. Deze combinatie van sitar, surbahar (grote bassitar) en djozeviool met Ghalia’s superspannende stem, die intensief luisteren afdwingt bij haar deels zelfgeschreven, door de filosoof Sri Aurobindo ingefluisterde gedachtespinsels, blijkt een gouden vondst te zijn.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 8 september 2009
|
|