Fiona Boyes and The Fortune Tellers - Lucky 13 (Waardering Muziekwereld) 9
De Australische Fiona Boyes maakt muziek die in de categorie blanke - behoorlijk folky - blues kan worden ondergebracht. Ze heeft al een aardig aantal albums ("Blues In My Heart", 2001; Gimme Some Sweet Jelly Roll, 2003 en Fiona Boyes & the Fortune Tellers "Live in Atlanta", 2004) op haar naam staan en wie ooit een optreden van haar heeft bezocht, weet dat dit een intense ervaring is. Op deze laatste plaat kon ze rekenen op steun van Muddy Waters gitarist Steady Rollin’ Bob Margolin en Grammy award winnaar, sax & harmonicaspeler Mark ‘Kaz’ Kazanoff en tevens ook producer voor haar debuut "Lucky 13" (2006) voor het Yellow Dog label. Fiona is gekend als een akoestisch performer maar hier waagt ze zich, met veel succes overigens, aan elektrische blues, swing en zelfs rockabilly. Daarbij kreeg ze wederom de zeer gewaardeerde ‘hulp’ van o.a. Bob Margolin en Kaz Kazanoff, maar ook is ditmaal Marcia ball van de party, naast haar vaste begeleidingsband (Derek O’Brien, Larry Fulcher, Riley Osbourne, en Barry "Frosty" Smith). Ze heeft inmiddels een indrukwekkende staat van dienst. Ze maakte vele albums, o.a. in haar begin periode met haar band, The Mojos, en is nu al meer dan tien jaar aktief. In die jaren won ze al zo een beetje alles wat ze maar kon winnen aan muziekprijzen. Na een aantal platen op verschillende labels, nu haar achtste, een album met een mooi akoestisch geluid en werkelijk fantastisch gitaarspel, een plaat die me liet denken aan Fiona's akoestische album "Gimme Some Sweet Jelly Roll". Haar album dat werd opgenomen in Austin Texas, heeft wederom een mooi akoestisch gitaarspel, maar voornamelijk horen Fiona elektrisch uit de hoek komen. "Lucky 13" bevat dertien eigen songs, waarvan tien eigen composities waarop Boyes laat horen dat ze met haar songwriting bijzonder goed voor de dag kan komen, getuige de opener "Chicken Wants Corn", waar Fiona de raad van een verstandige man opvolgt: ‘If you know what you want, you got to go out and get it'. Tot de uitschieters behoren echter "Celebrate The Curves" met Marcia Ball op piano en vocals, en het droevige "Stranger In Your Eyes", waarin ze haar emotionele wonden vrij geeft, die door leugens werden toegebracht door de enige die ze vertrouwde, de enige waar ze haar liefde aan gaf. Vooral haar stem is meeslepend en lijkt uit haar tenen te komen. Het gekke is: Fiona Boyes beschikt niet echt over een bluesstem, geen gruis, maar klinkt toch zoals moderne blues behoort te klinken: ruig. Ze is in topvorm en de begeleiding heeft er zin in. Boyes is al een aantal maal uitgeroepen tot de beste vrouwelijke bluesgitarist, "Lucky 13" laat horen dat dit meer dan terecht is. Op "Lucky 13" valt nog veel meer te genieten, de zang is prima, de kwaliteit van de songs ligt hoog. Dat dames ook kunnen scheuren op een gitaar is Boyes het levende bewijs en dat ook zij een strot op kan zetten wordt onderstreept door de vele prijzen welke zij in de USA (o.a. Winner 2003 International Blues Challenge, Memphis, USA) reeds heeft weten te vergaren.
Bron: www.rootstime.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 2 mei 2009
|
|