Essie Jain - The inbetween (Waardering Muziekwereld) 7˝
“An Englishman in New York” zong Sting vele jaren geleden. “An English-girl in New York” is de 28-jarige Essie Jain die in Londen geboren werd en nu in de Amerikaanse wereldstad haar carričre in een succesvolle richting probeert te sturen. Haar eerste full-cd uit 2007 was “We Made This Ourselves”, een breekbaar en gevoelig album waarover in de pers gulle vergelijkingen met Sandy Denny gelanceerd werden. Haar nieuwste project heet “The Inbetween”, een plaat met 10 nieuwe songs en 2 bonustracks. Op deze schijf wordt zij bijgestaan door een hele reeks muzikanten met o.a. een strijkersensemble en een blazerssectie. Deze muzikanten bepalen voor een vrij groot gedeelte ook de warme en brede sound van “The Inbetween” waardoor dit album zich behoorlijk onderscheidt van zijn voorganger die nog in haar New Yorkse appartement werd opgenomen. Centraal in de songs blijven echter nog steeds haar eigen pianospel en gitarist Patrick Glynn staan. Samen tekenden zij ook voor de productie van deze nieuwe plaat. De songstijlen lopen ook wat verder uit elkaar op “The Inbetween” en we krijgen zowel droevige ballads als speelse songs met volledige instrumentatie aangereikt. In de opener “Eavesdrop” blijven de instrumenten nog beperkt tot piano en cello die de naakte zangpartij van Essie Jain in de song benadrukken. Het koperwerk komt bij de piano en de drums in de tweede song “Here We Go”. In “The Rights” wordt er wat theatraal omgesprongen met de sound en leunt men lichtjes aan bij de Balkansound van o.a. een groep als Beirut. “Do It” is dan weer swingend en neigt naar rock’n’roll. De bonustrack “Not Yours” wordt door een Spaanse flamencogitaar begeleid en de andere bonustrack is “I Remember It Just Like This”, een sombere hymne waarin de sopraanstem van Essie Jain uitstekend tot haar recht komt. De meeste songs zijn ijle stijloefeningen (“Stop”, “You”, “Weight Off Me” en “Please”) waarin de vrolijkheid meestal ver te zoeken is en ze lijken af en toe meer geschikt om als zachte kamermuziek dienst te doen. De stem van Essie Jain is echter tijdloos waardoor we waarschijnlijk nog meer zullen gaan houden van dit album na een paar extra beluisteringen. “The Inbetween” is alvast zeker geen tussendoortje te noemen. Daarvoor is er te lang en te goed nagedacht over de songs die weerhouden werden voor een verdiend plaatsje op deze cd. (valsam)
Bron: www.rootstime.be
Gepubliceerd op Muziekwereld: 21 mei 2009
|
|