Eric Clapton - Reptile
****
Clapton’s nieuwe album Reptile is een terugkeer naar de tijden van Journeyman: een leuke selectie van covers, een enkele eigen compositie, weer eens ouderwets gelardeerd met zeer vakkundig gitaarspel. En met gevoel. Ja, Clapton ziet kans nog meer soul op te brengen dan op dat album uit 1989 en bovendien klinkt hij zoveel relaxter. Met vrijwel dezelfde bezetting als het vorig jaar verschenen Riding With The King, maar dan wel zonder B.B. King natuurlijk, klinkt Reptile als een opsomming van wat hij in zijn illustere carrière allemaal heeft gedaan. Blues is altijd de ruggengraat geweest van Clapton’s werk en hier leent zich vooral Walter Davis’ Come back baby daarvoor. Na in het verleden JJ Cale’s Cocaine en After Midnight in de populariteit te hebben gebracht, is deze keer Travelin’ light aan de beurt. Verder een sambaatje hier en een shuffeltje daar; het is misschien niet allemaal even hoogdravend, maar Reptile is in mijn beleving, na het enigszins tegenvallende Pilgrim, waarop Clapton zo nog modern moest doen, weer een snoepwinkel vol met lekkers. Vooral de samenwerking met The Impressions mag hier niet onvermeld blijven, want hun vocalen klinken o zo fraai in vergelijking met de damesstemmen waarvan Clapton zich in het verleden bediende.
14 juni 2001