Emmylou Harris - Stumble into grace ***½  (Re-play)

Emmylou Harris - Stumble into grace

Stumble Into Grace, het nieuwe album van Emmylou Harris, zet de lijn van voorganger Red Dirt goeddeels voort. En dus blijkt opnieuw dat Harris niet meer de all American country girl is waarvoor sommigen haar nog houden. Niet dat ze haar roots verloochent. Zo klinkt de hand van leermeester Gram Parsons ontegenzeggelijk door in – inderdaad – Strong Hand; het ontroerende nummer is opgedragen aan wijlen June Carter Cash en heeft na het overlijden van Johnny nóg meer zeggingskracht gekregen. Maar sinds het grensverleggende Wrecking Ball uit 1995 heeft het werk van Emmylou Harris een andere, verfijnde dimensie gekregen. Daarin draait alles om sfeer, om klankbeelden bijna. Gitaarlijnen met een fluwelen touch, en vooral: een onnavolgbaar inlevingsvermogen in de thema’s die ze bezingt. Dat ze het album vrijwel geheel zelf bijeen heeft geschreven, maakt daarbij eigenlijk niet zo gek veel uit. Let wel: er zijn enkele zwakkere momenten, zoals het kabbelende O Evangeline of het kampvuurniemandalletje Plaisir D’Amour, ingezongen met de zusjes McCarrigle. Maar met zijn drieën nemen ze revanche met het schitterende folky Little Bird. Andere hoogtepunten – met dank aan Jane Siberry – zijn I Will Dream en Lost Unto This World.

 

25 oktober 2003

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex