Emily Loizeau - Pays sauvage (Waardering Muziekwereld) 9
Met haar debuut l’Autre Bout Du Monde wierp de Franse zangeres Emily Loizeau zich enkele jaren geleden op als één van de meest getalenteerde nieuwkomers in de scène waartoe ook Francoiz Breut, Keren Ann, Camille en Amélie-Les_Crayons behoren. Dat die cd geen toevalstreffer was, bewijst Loizeau met Pays Sauvage. Het brengt haar onderdak bij een major maar is in geen enkel opzicht een knieval voor het grote publiek, want ze heeft niet geprobeerd haar eigenzinnige stijl van Franse singer-songwriter commerciëler te maken. Integendeel, Pays Sauvage is zelfs nog wat vreemder dan zijn voorganger. Dat debuut was vooral gestoeld op Franse muziekstijlen; dit nieuwe album kiest voor een vorm die puur Franse muziek combineert met Amerikaanse en Britse invloeden uit blues, folk en music hall. Die invloeden worden niet soepel ongemerkt geassimileerd, ze strijden duidelijk herkenbaar om voorrang met de authentieke Franse basis en laten zo een buitengewoon boeiende kruisbestuiving ontstaan. Daarvan getuigt ook het feit dat Loizeau op diverse nummers wordt begeleid door de Frans-Amerikaanse rootsgroep Moriarty en op twee van de mooiste tracks zelfs door anti-folkheld David-Ivar Herman Dune. Slechts zelden heeft een groot label zo veel ruimte gecreëerd voor mensen uit de indie-hoek. Hopelijk werkt dat uiteindelijk niet tegen Loizeau, want de mainstream heeft zulke originele, spannende en mooie albums als Pays Sauvage dringend nodig.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 7 juli 2009
|
|