Drew Andrews - Only mirrors (Waardering Muziekwereld) 8½
Dat de grens tussen singer-songwriter en pop af en toe behoorlijk moeilijk te trekken is, bewijst Only Mirrors, het debuutalbum van Drew Andrews. Qua liedjes en instelling doet Andrews zich zonder meer voor als een introspectieve singer-songwriter als Ron Sexsmith, maar door de (bescheiden) kamerpopachtige aankleding van de meeste nummers ben ik toch sneller geneigd hem hier te rubriceren onder pop. Het songschrijvertalent van Sexsmith blijkt Andrews gelukkig ook te bezitten, want dat zorgt dat, hoe mooi en gevarieerd de subtiele instrumentale vormgeving ook is, zijn veelal behoorlijk ontroerende liedjes je heel lang bijblijven. Afkomstig uit softcore postrockers The Album Lead bewijst Andrews volledig gelijk te hebben gehad om het solopad te kiezen. De Album Leaf-albums van zijn oude kameraad James LaValle zijn steeds saaier en lamlendiger gaan klinken, en Andrews toont hier aan met gewone liedjes te kunnen blijven excelleren.
Gepubliceerd op Muziekwereld: 14 mei 2009
|
|