Dave Alvin - Ashgrove (waardering Muziekwereld) ****

Dave Alvin - Ashgrove

Het was al opgevallen tijdens zijn jongste doortocht door ons land, het nieuwe materiaal van ex-Blasters-kopstuk Dave Alvin klinkt opnieuw een stuk gitaargeoriënteerder dan dat met de liedjes op zijn jongste platen het geval was. Bewust, aldus hemzelf, en Dave hoopt op die manier tegemoet te komen aan de wensen van heel wat van zijn devote fans. Deze fans hadden hem namelijk te kennen gegeven hem het succes van zijn folk en blues project “Public Domain” weliswaar van harte te gunnen, maar in de toekomst vergelijkbare songs toch liever ingebed te zien in een lekker ouderwets rockend Alvin-werkstuk. En als gevolg daarvan sluit Alvin’s nieuwe album “Ashgrove” in essentie eerder aan bij het al uit 1991 stammende “Blue Boulevard” dan bij de albums die daarop in de loop der jaren nog zouden volgen. Om dat te kunnen bewerkstelligen schoof hij zelfs zijn vaste begeleiders van The Guilty Men tijdelijk aan de kant. De vacante plaatsen werden vervolgens ingevuld door meester-gitarist Greg Leisz (die trouwens ook voor de productie tekende), bassist Bob Glaub (Jackson Browne, John Fogerty) en drummer Don Heffington (Bob Dylan, Emmylou Harris). Met verder gastbijdragen van Chris Gaffney (zang), Patrick Warren (keyboards) en David Piltch (akoestische bas) om het muzikale plaatje te completeren. Het totaalbeeld van “Ashgrove” stoelt daardoor voornamelijk op een bij momenten behoorlijk potig overkomend elektrisch bluesrockgeluid. Sterke voorbeelden daarvan zijn het op een stevige groove leunende titel- en openingsnummer over een folk & blues club in L.A. waar Alvin flink wat tijd van zijn jeugd sleet en het al even robuust rockende “Black Sky”. Sommige van de hier door Alvin vertolkte liedjes doken eerder ook elders op. Het ingetogen “Nine Volt Heart” schreef hij bijvoorbeeld samen met Rod Hodges als titelnummer voor de jongste van The Iguanas. En het samen met Tom Russell gepende “Rio Grande” zullen velen herkennen als een liedje dat ze in 2002 in een compleet andere versie al op Russells cd “Borderland” aantroffen. Of “Somewhere In Time”, geschreven met David Hidalgo en Louie Perez van Los Lobos en ook al terug te vinden op “The Ride”, het meest recente album van dat eclectisch ingestelde gezelschap. En dan is er nog het ronduit schitterende “The Man In The Bed”, een bijzonder breekbaar en persoonlijk liedje, geïnspireerd door het recente overlijden van zijn vader en pas nog gesitueerd op “Parkinsong”, een dubbelaar bedoeld om geld in te zamelen voor het onderzoek naar de ziekte van Parkinson. Andere erg knappe momenten zijn het zachtjes voortkabbelende, weer meer naar de folkkant neigende “Everett Ruess”, het in blues gedrenkte, samen met Shannon McNally aan papier toevertrouwde “Sinful Daughter” en het stomende “Black Haired Girl”. Laten we het dus maar houden op een bijzonder gevarieerd geheel. En de fans die in dezen zoals eerder gesteld vragende partij waren, zullen met deze stevige pot Alvin dan ook zeker hun weg wel weten. Al zal hij er wellicht geen Grammy mee in de wacht slepen, zoals dat met “Public Domain” eerder wél het geval was…

Bron: www.crtlaltcountry.be

Juni 2004

Gepubliceerd op Muziekwereld: 18 augustus 2004

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex