Met
dertig miljoen verkochte cd's en grote populariteit in zowel Europa als de
Verenigde Staten hebben The Corrs het overduidelijk gemaakt. Deze roem eiste wel
zijn tol. De broer en zussen waren na zes jaar bijna onafgebroken toeren en
platen opnemen dringend toe aan een periode van rust, zodat het privé-leven ook
weer wat aandacht kon krijgen. Het duurde dan ook vier jaar voor Borrowed Heaven
verscheen, opvolger voor het studioalbum In Blue uit 2000. Ondanks de vier jaar
is het geluid van The Corrs weinig veranderd.
Het moet gezegd worden: jammer genoeg lijkt er niet veel te zijn
overgebleven van de drive die dit Ierse viertal ooit had. Het lijkt alsof er
tegenwoordig steeds meer gekozen wordt voor de commercie en de aanlokkelijke
popwereld. De mooie vioolklanken van toen zijn steeds meer op de achtergrond
geraakt en de liedjes vlammen nog maar bij vlagen. In dit geval kom je dan
terecht bij hoogtepuntjes als Silver Strand, Summer Sunshine en Angel: typische
Corrs-tracks. Deze plaat is meer een vervolg van de trend die The Corrs al eerder inzetten: gericht op de meer commerciële popmarkt. Waar ze aan de andere kant wel weer meer jonge luisteraars bereiken, dus geef ze eens ongelijk. Geen innovatieve, frisse sound dus en ook geen terugkeer naar de roots, maar meer een voortborduren op de reeds ingeslagen (pop) weg en dat toch is echt jammer.