Chris Whitley - Soft dangerous shores ****

Chris Whitley - Soft dangerous shores

Singer-songwriter Chris Whitley brengt met "Soft Dangerous Shores" alweer zijn twaalfde album uit. De plaat is door de medewerking van Malcolm Burn, die Whitley’s fenomenale debuut "Living With The Law" ook produceerde, geen terugkeer naar die plaat maar wel een combinatie die werkt. Daarvoor is de cd te duister. Na de ‘tussendoortjes’ "War Crime Blues" en "Weed", waarop Whitley slechts met dobro te horen is, spelen bassist Heiko Schramm en drummer Matthias Macht weer mee. Het Duitse ritmeteam schittert net als op het prachtige "Hotel Vast Horizon". Opener "Fireroad (for two)" en "As Day Is Long" hebben daardoor bijna een hypnotiserende werking. In bevlogen bluesstampers, of soms spookachtige liedjes verhaalt Whitley over liefde en de dood. Thema’s die door zijn gitaarspel en stem ijzingwekkend dichtbij komen en wederom de gave van Whitley etaleert. Hij wordt met de plaat pessimistischer en dat wil wat zeggen, want hij spuwt de ene na de andere uit. Ze zijn allemaal goed, maar "Soft Dangerous Shores" springt er wel uit. Whitley heeft een hele tijd in België gewoond. Hij kwam er via Dirk Van de Wiele, toen een muzikant uit Gent die hem als straatmuzikant in New York had leren kennen. In 1980 was dat. Zijn ex-vrouw woont trouwens nog in Gent. En zonder Gent zou zijn muziek niet zijn wat ze nu is. Hij woont nu in Duitsland en die "City Of Women" op zijn nieuwe album is een Duitse stad: Dresden. Whitley is een echte nomade, die constant heen en weer reist, vooral tussen Dresden (waar zijn vriendin woont) en New York (waar hij een appartement heeft). Maar New York wordt voor hem minder en minder een thuis. En dat heeft natuurlijk met de aard van New York te maken. Maar ook het feit dat Chris Whitley erg ziek is, maakt zijn kijk zeker niet rooskleuriger. Hij is er in elk geval zo van aangedaan dat het de inspiratiebron is voor de cd. "Soft Dangerous Shores" staat voor New York, een stad die het thema is geworden van de hele plaat, hetgeen je heel expliciet kunt horen in het titelnummer. Wie aanvankelijk niet goed oplet, denkt pakweg Ben Harper of Los Lobos bezig te horen. Kortom sferisch zit het wel snor op deze plaat. Ook is er een leuke bijrol weggelegd voor Whitney's 17-jarige dochter Trixie, die in Belgie is opgegroeid. Zij mag op "Medecine Wheel" een stukje komen meezingen met daddy cool. "Soft Dangerous Shores " staat voor emotievolle rootsrock met een atmosferisch randje; het is weer indringend en wonderschoon. Een plaat die per luisterbeurt toeneemt aan intensiteit. Uiteindelijk is het kippenvel dat rest.

 

20 september 2005

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex