Candy Dulfer - Funked up chilled out (Waardering Muziekwereld) 7½
Wie nog nooit
van de Nederlandse saxofoniste Candy Dulfer heeft gehoord, moet maar eens
googelen. Het is immers niet voor niets dat deze blonde schoonheid op handen
wordt gedragen door funksoul-goden als Maceo Parker en Prince. Sta gerust ook
even stil bij de geweldige 90's hit 'Lily Was Here' die ze samen met Dave
Steward (Eurythmics) scoorde of de Grammy-nominatie die zij bij haar debuut
'Saxuality' kreeg. Als een soort van eerbetoon is er nu de dubbelaar 'Funked Up
/ Chilled Out'. Zoals de naam aangeeft, staat de eerste plaat vol bezwete, sexy
funktracks terwijl de tweede het rustig aan doet met mooie sfeermuziek.
Het is duidelijk dat de ziel van de Nederlandse bij het meer stevige werk ligt.
De grooves op 'Funked Up' zijn krachtig, het blazersensemble – vaak in trio –
vurig en baslijnen moddervet. Opener 'First in Line' bevat
samples van Dulfers stem en is alvast een
stukje stevig gekruide, instrumentale funkjive. Het door Joseph Bowie met raps
opgeluisterde 'My Funk' gaat meer richting disco, maar boet daarbij niets aan
kracht in (hoewel de erg droog tikkende ritmesectie misschien iets voller had
mogen zijn). Opvallend is in elk geval dat de klemtoon niet overdreven zwaar of
zwart is. Verwacht geen ellenlange dialogen van tegen elkaar solerende
instrumenten of pompeuze James Brown-gospeltoestanden. Het opzet is eerder
luchtig dankzij melodieuze
hiphopacts als 'Step Up' met grappige
latino-accenten of een eerder ludieke dubreggaetrack met heerlijk ontspannen
karakter. Het is pas wanneer Dulfer trakteert op enkele opeenvolgende
instrumentale tracks die ingekleurd zijn met quasi permanent saxspel, dat de
plaat wat zwaar op de maag komt te liggen, hoewel jazzdance song 'Be Cool' dat
oplost door uitzonderlijk wel eens een vraag en antwoordspel tussen twee
blaasinstrumenten toe te laten. 'Chilled Out' begint veelbelovend met een
broeierige, soulvolle spoken wordtrack. Nadien verglijdt de plaat echter naar
instrumentaal sfeerwerk waarbij het technisch feilloos spel van Candy Dulfer
alle eer opeist, maar het gevaar naar de achtergrond te verglijden ook stevig om
de hoek komt kijken. Een vederlichte begeleiding van nu eens r&b, dan weer
triphop (met als hoogtepunt het pure chillmoment 'Ambiente' met fonkelende
percussie), biedt weinig opzichtige kaders, terwijl de inkleuring met jazzy
saxpartijen zonder sterke thematiek ook niet meteen een blijvende indruk nalaat.
Een door akoestische gitaar en schuifelende
breakbeats opgeluisterd 'Bliss 2 This' zorgt
misschien even voor verademing en verrijking, maar wie verder niet echt
stilstaat bij de technische capaciteiten van deze dame, zal hier niet overdreven
veel muzikale bevrediging in vinden.Deze dubbele plaat toont verschillende
gezichten van een internationaal topmuzikant. Spijtig genoeg plaatst Candy
Dulfer haar sax echter net iets te vaak in de kijker terwijl de verdere inhoud
van haar muziek wat naar achter geplaatst wordt. Ondanks enkele geweldige tracks
biedt 'Funked Up / Chilled Out' dus net wat veel van hetzelfde, wat niet wil
zeggen dat muziektechnici hier niet aardig bediend worden.
Johan Giglot
Bron: http://www.kwadratuur.be/releases.php?id=5464
Gepubliceerd op Muziekwereld: 21 november 2009
|
|