Bonnie 'Prince' Billy - Lie down in the light (Waardering Muziekwereld) 8½
En plots is daar onverwacht een negende album van Bonnie ‘Prince’ Billy, het belangrijkste alter ego van Will Oldham uit Louisville, Kentucky. Billy staat niet bekend om zijn vrolijke noten, maar zie hier, het tij lijkt te keren: de kleur is lichter. De titel verraadt het eigenlijk al en ook in zijn teksten hoorden we hem zelden zo, eh, tevreden en opgewekt, want vrolijk blijft (voorlopig?) een iets te groot woord in het vocabulaire van deze ronduit meesterlijke songschrijver. Toch komen de woorden aan het slot van opener Easy Does It voor zijn doen erg dicht in de buurt: ‘There’s a path / There’s a beach / There’s a horseshoe crab / There’s my brothers, my girlfriends / My mom, and my dad / & there’s me / And that’s all there needs to be.’ Zelfs in het trage Missing One, toch het meest trieste nummer qua toon, zit voor de goede verstaander een beetje hoop verborgen. Samen met zijn kleine band, waarin opnieuw broer Paul (bas) en Emmett Kelly (gitaar en zang) aanwezig zijn, een aantal gastmuzikanten en producer Mark Nevers (Lambchop) heeft de prins van de alternatieve country een voor zijn doen erg lichtvoetige plaat gemaakt vol prachtige melodieën, momenten van samenzang en subtiele solo’s (hoor de klarinet in For Every Field There’s A Mole). Toch rekent de nu 37-jarige zanger meteen af met het vooroordeel en cliché dat iemands liedjes kwalitatief minder worden naarmate de auteur gelukkiger is. So Everyone is van een dusdanig kaliber dat het voor de American Recordings van Johnny Cash geselecteerd had kunnen worden. Er spreekt een prachtig soort logica én een opgeheven hoofd uit: ‘I know my way around the world / It’s a circle & it starts & ends / Now I want the world to see / Everybody look at me / I’m a good person & free / And she loves me.’ Het moet niet veel gekker worden, maar het is hem gegund. Dit album kan nu eens zonder bijbehorend touw worden geleverd en is twaalf songs (elf van Billy, één van Shannon Stephens, getiteld I’ll Be Glad!) lang zeer genietbaar. Sterker nog, ik durf na slechts een paar luisterbeurten al te stellen: dit is de mooiste van Will Oldham tot nu toe! WILLEM JONGENEELEN
Bron: www.oor.nl
Gepubliceerd op Muziekwereld: 22 juli 2008