Beirut - The flying club cup  (Re-play)   (Waardering Muziekwereld) ***½

Beirut - The flying club cup

Vorig jaar verscheen het debuut van de Amerikaanse groep Beirut en dat sloeg in als… Nee, doe maar: dat sloeg aan. Terecht, want de onverwacht exotisch klinkende cd van de destijds pas 19-jarige zanger/componist Zach Condon, afkomstig uit Albuquerque, New Mexico, stond bol van de wereldse ritmepatronen en melodielijnen, vormgegeven met een voor westerse popbegrippen vaak minder alledaags instrumentarium. Samen met leden uit onder meer Neutral Milk Hotel en A Hawk And A Hacksaw richtte hij zich muzikaal op het oosten van Europa en niet zelden klonk zijn muziek als een mengeling van een zigeunerorkest uit de Balkan, een lo-fi Calexico en Talking Heads dat zonder gitaren verhuisd was naar Slowakije. De opvolger is iets minder speels, maar niet minder intrigerend. Het iets tragere album is duidelijk wat meer uitgebalanceerd. Ook heeft Condon zijn niet altijd direct aanwijsbare inspiratiebronnen meer in Frankrijk en de muziek van Françoise Hardy, Charles Aznavour en Jacques Brel gezocht. Zo horen we een song gebaseerd op een riedeltje uit een draaiorgel, wordt er door de nog wel regelmatig als een zigeunerorkest klinkende achtmansformatie een Europees walsje ingezet en vormen de songs samen een fraai eerbetoon aan de Franse cultuur, mode, historie en muziek. De titel The Flying Club Cup verwijst naar een tijdens de opnamesessies opgehangen foto uit 1910 met daarop een naast de Eifeltoren opstijgende luchtballon. Condon is een opvallend vroegrijp talent, dat er steeds opnieuw in slaagt culturele bakens te verzetten en heel traditionele muziek met precies waar nodig een Turkse vioollijn, een Franse accordeon, een klassieke piano en die opnieuw erg fraai gearrangeerde toeters en bellen altijd fris en smaakvol te laten klinken. Hij is ook veel beter gaan zingen. Er schuilt dan wel geen Antony in hem, hij waagt het wel om zijn stem in sierlijke lijnen te laten dansen. Hoewel iets minder spectaculair of verrassend is dit tweede, deels thuis en deels in de kerk van Arcade Fire opgenomen album toch een geweldige stap voorwaarts in de eigenlijk nu al schitterende carrière van deze jonge Amerikaan. WILLEM JONGENEELEN

Bron: www.oor.nl                    

 

Gepubliceerd op Muziekwereld: 1 november 2007

Tracks en Credits

Terug naar Hoofdindex