Barbara Buchholz - Moonstruck (Waardering Muziekwereld) 9
Op het geniale idee om met je lichaamsbeweging in de ether te interfereren en daardoor muziek voort te brengen (twee continua in interactie), kwam honderd jaar geleden de Russische natuurkundige Léon Sergej Theremin (1896-1993). In 1919 bouwde hij in een laboratorium in Moskou het eerste apparaat waarmee je dat kon doen. Bassiste Barbara Buchholz heeft zich de laatste jaren volledig toegelegd op het verkennen van de theremin en het ontwikkelen van nieuwe muzikale mogelijkheden. Zij is ingevoerd door Lydia Kavina, een nichtje van Theremin’s die door hemzelf nog getraind is. Na Russia With Love en touch ! don’t touch ! is dit haar derde album op deze verkenningstocht. Op Moonstruck gaat ze een hele reeks uitdagende ontmoetingen aan: in drie stukken met trompettist Arve Henriksen en fluitist/rietblazer Tilmann Dehnhard, in twee stukken met het Kammerflimmer Kollektief en telkens in één stuk met Susanna Wallumrød van het Magical Orchestra ( Purcell’s When I’m laid ), Ulrike Haage (Evocation), de electronica-spacialisten Jan Bang (Öd) en Jan Krause (Stein) en de Uruguayaanse singer-songwriter Alejandro Govea Zappino. In deze ontmoetingen horen we de theremin in verschillende overzichtelijke combinaties als centraal instrument, als één van de kleuren of slechts als een zucht, adem in de diepte. Arve Henriksen en Tilmann Dehnhard vormen samen een gaaf fundament, Jan Bang laat instrumentale en vocale klanken weer op een intrigerende wijze in een dense ondergrond vallen en het Kammerflimmer doet zijn naam recht met Morricone-achtige horizonten die door de theremin mooi oplichten. De Purcell-song van Susanna Wallumrød en Zappino’s Little Liar nestelen zich nadrukkelijk in je herinnering. Nu met een vast ensemble nog verder de ether-diepte in !
Gepubliceerd op Muziekwereld: 2 oktober 2008