Badi Assad - Verde ****½
Zesde cd van deze Braziliaanse schone die bovendien fantastisch gitaar speelt, in navolging van haar bekende broers Sergio en Odair. Staat Marisa Monte al jaren aan de top en heeft Bebel Gilberto zich met amper twee cd’s daar ook genesteld, dan wordt het nu hoog tijd dat ook Badi Assad terechtkomt waar ze hoort. Zeventien songs brengt ze op deze cd, van nummers geworteld in traditie tot prachtige versies van bijvoorbeeld U2’s One en Björks Bachelorette. In tegenstelling tot die twee andere dames durft Badi verder te gaan dan het brengen van aangenaam in het gehoor liggende melodietjes. In dat opzicht gaat deze cd in crescendo met haar zang die nummer na nummer avontuurlijker wordt en de muziek die telkens weer ietsje minder gemakkelijk door de huid gaat. Echter, de tinteling die het eerste deel songs veroorzaakt, maakt halverwege de cd plaats voor rillingen, teweeggebracht door de achtereenvolgende pareltjes Seu Delegado, Estrangeiro Em Mim, Bom Dia Tristeza, The Being Between, Valse d’Amélie en Implorando. Verde is als een diamantje met zeventien steeds sterker fonkelende kantjes, op het einde ben je er compleet van in de ban.
7 september 2005